جنگ جهانى اول و دوم میلیونها انسان را به کشتن داد. دهها کشور را ویران کرد تا امنیت جهان با یک نظم تعریف شده در اصول منشور سازمان ملل شکل گیرد. کسانى که جهان را در دو جنگ اول و دوم جهانى به آتش خاک و خون کشیدند بیش از نیم قرن است دیگر با هم نمىجنگند و ما مردمان جهان یک دوره 50 ساله صلح بین آنان را تجربه مىکنیم.
طراحان کشتار جمعى در آمریکا در 16 جولاى سال 1945 اولین بمب اتمى خود را آزمایش کردند. کاربرد اولین بمب اتمى در هیروشیما و ناکازاکى که پایانى بر جنگ جهانى دوم بود، درست یک ماه پس از اولین آزمایش اتمى آمریکا صورت گرفت.
روسیه، انگلیس، چین و فرانسه به تدریج با آزمایشهاى هستهاى خود به جمع کشورهاى تولید کننده سلاحهاى فوق کشتار جمعى پیوستند و زرادخانههاى هستهاى خود را تجهیز کردند. هند در سال 1974 اولین بمب هستهاى خود را تحت عنوان “بوداى خندان” در صحراى راجستان منفجر کرد و پاکستان نیز در سال 1998 دو تا پنج بمب هستهاى براى حفظ توازن صلح در منطقه منفجر کرد تا مقابله 50 ساله هند و پاکستان را مدیریت کند. رژیم صهیونیستى نیز با در اختیار داشتن دهها کلاهک هستهاى بدون اینکه بمبى را آزمایش کرده باشد به عنوان عضو رسمى باشگاه اتمى جهان شناخته مىشود.
از شروع اولین آزمایشات و انفجارات هستهاى تاکنون در جهان هیچگاه جنگ هستهاى رخ نداده است، علت آن هم این است که جنگ هستهاى بین دو یا چند کشور مجهز به بمب هستهاى به معناى یک دوئل است که همزمان هر دو طرف دعوا نابود خواهند شد. لذا عقلانیت نظامى حکم مىکند هرگز چنین جنگى رخ ندهد. آمریکا و شوروى در بحرانىترین روزگار مناسبات خارجى خود هیچگاه به فکر چکاندن ماشه هستهاى نیفتادند لذا خود پذیرفته بودند که از جنگ سرد سخن بگویند، بنابراین استراتژیستهاى دو طرف هرگز به جنگ گرم فکر نکردند.
جمهورى اسلامى ایران از آغاز دستیابى به فناورى هستهای، از زاویه صلح و استفاده بشر دوستانه به آن نگاه مىکرد. براساس فتواى رهبر معظم انقلاب اسلامى هرگونه تولید، ذخیرهسازى و استفاده از سلاحهاى هستهاى حرام است لذا این فتوا در اجلاس آژانس انرژى اتمى همان سال در وین منتشر شد تا جهان از نیات صلحآمیز ایران در دستیابى به فناورى هستهاى آگاه شود.
ماجراى گفتگوهاى ایران و غرب از آنجا شروع شد که سه وزیر خارجه اروپایى در حالى که حتى یک معاون وزیر خارجه اروپا به تهران نمىآمد، سراسیمه به ایران آمدند و با تواضع و فروتنى خواهش کردند ایران بساط تحقیقات هستهاى خود را در همه قلمروها جمع کند! این ماجرا مثل آن است که چند نفر مسلح به شمشیر و کلاهخود، و سپر و تبرزین جلوى فردى بىدفاع را بگیرند و بگویند تو حق ندارى حتى یک چاقوى بىخطر که با آن سیب یا خیار پوست مىکنند، در جیب داشته باشی!
ماجراى گفتگو و مذاکرات دیپلماتیک چند ساله جمهورى اسلامى با چند کشور اروپایى و آمریکا از همین نقطه شروع شد. همه بحث آن است که دولتهاى مجهز به سلاحهاى هستهاى مىگویند بمبى که ما داریم از نوع صلحآمیز است اما فناورىاى که شما مىخواهید در زمینه تامین برق یا هر نوع استفاده دیگر از دانش هستهای، بهرهمند شوید تهدید کننده صلح جهانى است!
جمعبندى چند سال گفتگو با غربىها این است که آنها ما را به جرم چیزى که نداریم محاصره اقتصادى کردهاند، تهدید به حمله نظامى مىکنند، در روابط ما با کشورهاى همسایه و جهان اخلال و هر روز فشارها را افزونتر مىکنند. پیام غیر مستقیم این فشارها به تهران آن است که شما هم مثل ما باید مجهز به بمب صلحآمیز هستهاى بشوید. اولین بار این پیام را البرادعى کشف کرد. البرادعى هفته گذشته به غرب هشدار داد: “اگر به ایران حمله کنید بمب اتمى مىسازد” مفهوم این پیام آن است که معطل چه هستید بمب اتمى بسازید!
حرف بسته پیشنهادى ایران این است که به این غائله پایان دهید تا به جهان عارى از سلاح هاى هسته اى بیندیشیم. صدور این پیامها و نیز بروز رفتارهاى خشن غرب علیه ایران نشان مىدهد ما با یک مشت استراتژیست احمق در گفتگوها روبرو هستیم. ما را از چیزى نهى مىکنند و همان لحظه امر به آن مىکنند.
مدیریت دیپلماسى خارجى کشور در 30 سال اخیر هیچگاه به این اندازه رمزآلود، پیچیده و حیرت افکن نبوده است. ملاحظات دینی، عقلى و انسانى حکم مىکند ما همچنان که تاکنون به فکر تولید سلاح اتمى نبودیم همچنان بر این فهم تاریخى خود اصرار ورزیم. اما دشمن همواره از ما همان چیزى را مىخواهد که ما را از آن نهى مىکند! پاسخ هفته گذشته رئیس مجلس نیز به نمایندگى از ملت ایران به غرب به خاطر ادامه شرارتها شنیدنى است. وى در پاسخ به تهدیدهاى غرب گفت: هشدارهاى البرادعى را جدى بگیرید. بالاخره صبر و استقامت ملت ایران هم حدى دارد. مردم بزودى از دولتمردان خود خواهند خواست که فکرى براى تهدیدات بالفعل و بالقوه غرب بویژه آمریکا بکنند.
کد مطلب : 4625
