همايش ساليانه جامعه مدرسين حوزههاي علميه قم كه يكي از مهمترين اركان روحانيت انقلابي در كشور است با سخنراني مقامات عاليرتبه كشور و با طرح موضوعاتي كه در جاي خود از اهميت فراواني برخوردار هستند، در قم برگزار شد. اينك به برخي از مهمترين محورهايي كه ميتواند نشانگر حساسيتهاي مطروحه در اين اجلاس باشد اشاره مختصري خواهد شد.
1- هاشميشاهرودي رئيس قوه قضاييه در اين اجلاس ضمن تصريح بر لزوم برخورد با مفاسد اقتصادي اذعان نمود در اين راستا بيش از آنكه كار قانونمند و بنيادي صورت پذيرد، بيشتر به شعارزدگي و بازي با احساسات همت گماشته ميشود! وي از مهمترين اشكال ساختاري در نظام اداري و اقتصادي كشور سخن گفت و آن مهم، نادقيق بودن و شفاف نبودن حوزه قانونگذاري در اين بخش است. تجربه بشري در كشورهاي پيشرفته نشان ميدهد تا زماني كه اطلاعات، قوانين و دستورالعملها در اختيار نيروي انساني است، رانتخواري و فساد بخشي از ماجرا خواهد بود. بر اساس ضرورت، بسياري از جوامع با طرح قوانين دقيق و سيستماتيك و مراقبت هوشمندانه از سالمسازي فضاي اقتصادي و فراهم آوردن امكان رقابت و عدم طرح اتهامات بيدليل سبب شده است تا عامل انساني از روابط موجود كنار نهاده شده، تمام شهروندان بتوانند با روشني و صراحت به اطلاعات دادهها و قوانين دسترسي پيدا نمايند. از سوي ديگر بخش خصوصي به معناي واقعي در تركيب ساختاري اقتصادي حضور يافته و به رقابت با ديگر بخشهاي اقتصادي ميپردازد. عليرغم ابلاغ سياستهاي مربوط به اصل 44 از سوي مقام معظم رهبري، عملكرد دولت در اين بخش در راستاي خصوصيسازي بيشتر به يك شوخي شبيه است.
دولت ادعا ميكند كه كارخانهها و بنگاههاي اقتصادي را به بخش خصوصي واگذار كرده اما اين امر به شكل صوري و تنها از منظر ملكيت امكانپذير بوده است و دولت در بخش مديريت، مالكيت آنها را در اختيار خود قرار داده است.در حالي كه همگان بر اين مهم صحه گذاشتهاند كه دولت هيچگاه تاجر خوبي نبوده است، سياستهاي دولت نهم بازگشت به نسخه امتحان داده شده است. سياستهايي كه تنها در دل خود رانتخواري، بيماري اقتصادي و فقدان رقابت را نهادينه ميسازد.
2- هاشميرفسنجاني رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام سخنران ديگر اين همايش بود.وي ضمن ارائه گزارشي از سفر خود به عربستان سعودي و ملاقات با ملك عبدالله پادشان اين كشور، از وجود مناسبات مطلوب و برادرانه در اين راستا و لزوم بهرهمندي دولتمردان از اين فضاي دوستي سخن راند. وي در ادامه بر نكتهاي تاكيد كرد كه يكي از مهمترين دغدغههاي طرفداران اسلام سياسي در سالهاي اخير است. نكتهاي كه هاشمي بر آن تاكيد نمود، هرچند براي پيروان امام و كساني كه سابقه مبارزه سياسي دارند تازگي ندارد اما با توجه به طرح دوباره آن در هفته جاري و البته براي نسل جديد ميتواند مهم ارزيابي شود.اينكه دين اسلام با زور سازگاري ندارد و اگر حكومتي بر مبناي زور و كودتا شكل بگيرد ديگر ديني نيست، بحثي بسيار اساسي و رهگشا است.وي مقبوليت را ركن اصلي پذيرش نظام اسلامي از سوي مردم ميداند.
طرح اين نكته براي كساني كه با مشي و راه امام و همين طور سيره امام علي(ع) آشنايي دارند، نظر جديدي نيست. به بيان رساتر در ساختار نظام جمهوري اسلامي و در ميان شاگردان امام راحل كمتر كسي را ميتوان يافت كه قائل به اقامه حكومت با هر ابزاري و به هر شكلي باشد اما متاسفانه در سالهاي اخير و در شرايطي كه شاگردان و پيروان امام هر روز با تضييقاتي روبهرو و در مقابل ناآشنايان با انديشه آن بزرگمرد امكان جولان يافتهاند انديشههايي از آنچه كه هاشمي از آن پرهيز ميدهد فراوان طرح و بسط يافتهاند. در نظر شارحان اين نظر، تشكيل حكومت و حفظ آن به هر قيمت و بياعتنايي به مردم به عنوان عنصري اعتباري، اصلي كليدي است.
اين نگرهها كه مرحوم مطهري از صاحبان آن با عنوان خوارج جديد ياد كرده است به جاي پرداختن به اصل و بنيان دين به قشرينگري و سطحيگري توجه بيشتري روا داشتهاند. اما شيعيان اصيل ميدانند كه در جريان بيعت اهل مدينه با امام اول شيعيان و ابلاغ خطبه سوم، آن حضرت پذيرش و امامت را به اتمام حجت خداوند كه عبارت از استقبال مردم بود لحاظ كردند. حضرت فرموده بودند: اگر مردم نميخواستند و اگر خداوند به جهت خواست آنان حجت را بر من تمام نميكرد و اگر خداوند از دانايان تعهد نگرفته بود كه در برابر گرسنگي نابحق مظلومان و سيري نابجاي ظالمان ساكت ننشينم؛ افسار خلافت را رها ميكردم....
3- موضوع بسيار مهم ديگري كه در اين همايش ساليانه طرح شد به مساله مسووليت و انتظاراتي كه از روحانيت بازميگردد معطوف شده است. سخنرانان به فراخور نگرش خود به اين امر اهتمام ورزيدند. اما در اين ميان طرح نظراتي از جمله ناكارآمد بودن روشهاي سنتي روحانيت در ارائه پاسخ به پرسشهاي جديد داراي اهميت فراواني است.دنياي پيراموني ما با تحول فراواني روبهرو است. اسلام هر روز با موضوعاتي جديد روبرو است كه جامعه جهاني و بسياري در داخل، انتظار پاسخ بدانها را دارند. بديهي است كه در طول تاريخ علما هر گاه كه تلاش كردند با طرح منطقي، عالمانه و دردمندانه خويش به شبهات پاسخ دهند موجب اعتبار و رشد ساحت دين گشتهاند و هر گاه به جاي انجام جهد علمي خواستهاند از داغ و درفش استفاده برند به انهدام باورهاي ديني و رشد خرافه همت گماشتهاند.
در دوران ما كه اسلام و مذهب شيعه با پرسشها و انتظارات جديدي روبهرو است اين وظيفه تاريخي علما است كه از اين فرصت منحصر به فرد سود جسته آستين همت بالا زده، بيش از پرداختن به حواشي، اصول و نيازهاي اصلي پرسشگران را دريابند. اگر ما در اين حوزه مسووليت نجنبيم، منتقدان اما بيكار نخواهند نشست
کد مطلب : 4372
