24 ارديبهشت 1387 ساعت 7:15
مهرورزی؛ چرا فقط با خارجیها؟! سرمقاله آفتابیزد-24 اردیبهشت87 |
از آغاز فعالیتهای مرتبط با انتخابات ریاست جمهوری سال 84، تیم تبلیغاتی محمود احمدینژاد به دنبال اثبات این نكته بودند كه پیروزی او، موجب تحولات عمیق و نوآوریهای بیسابقه در عرصه مدیریت كشور خـواهـد شـد. بـر همین اساس، بخشی از تبلیغات احمدینژاد و تیم او بر اموری متمركز شد كه پیش از آن، مـورد توجه سایر كاندیداها نبود. انتقاد كم سابقه از مدیریتهای گذشته و ادعای علنی در خصوص نفوذ مافیاهای گوناگون در عرصههای سیاسی و مدیریتی، وعــدههـای عـامـه پسنـد از قبیـل آوردن پـول نفـت بر سر سفرههای مردم و انتقاد از كسانی كه به خاطر نوع پوشش و آرایش جوانان، مزاحمتهایی برای آنها فراهم میكنند از نوآوریهای تبلیغاتی تیم احمدی نژاد بود كه نمیتوان تأثیر آن بر نحوه تقسیم آرا میان كاندیداها را نادیده گرفت. پس از انتخابات نیز مردم در مقـاطـع مختلـف، شـاهـد روشهای ابتكاری و بیسابقه مدیریتی بودند كه از مرحله معرفی وزیران به مجلس آغاز شد و همچنان ادامه دارد.
امروز با گذشت بیش از دو سوم از دوره مسئولیت دولت نهم، قضاوت در این مورد كه روشهای بدیع این دولت، چه دستاوردهای مثبت و پیامدهای منفی برای مردم داشته است، چندان مشكل نیست. اما آنـچـه مـوجـب نـگـرانـیاسـت نهادینه شدن برخی اقدامات و اظهارات میباشد كه تأثیر آن تنها به دوره مسئولیت چهارساله دكتر احمدینژاد و همكاران او محدود نخواهد شد.
الـبـته برای این اقدامات نگرانیساز، میتوان نـمـونـههـای مـتـعـددی در عـرصـههـای گـونـاگـون اقتصادی، سیاسی و مدیریتی ارائه نمود اما در میان همــه نمـونـههـا، نحـوه مواجهه با بلندپروازیها و حقكشیهای ضد ایرانی برخی كشورها– به ویژه همسایگان ایران – بیش از همه نگران كننده است كه میتوان همه آنها را ناشی از مهرورزیهای ویژه دولت نهم دانست.
در نخستین روزهای سال گذشته، بدرقه بینظیر دریـانـوردان متجـاوز انگلیسـی تـوسط عـالـیتـرین مقـامهـای ایـرانی نشان داد روشی جدید در حوزه دیپلماسی خارجی ایران در حال تجربه شدن است. پـس از آن، در هنگـام بـرگـزاری كنفـرانـس سـران كشورهای حاشیه خزر، برخی سران تازه به دوران رسیده آن كشورها، ادعاهایی در مورد قراردادهایدو جانبه ایران با شوروی مطرح كردند كه مفهومی جز نادیده گرفتن بخشی از حقوق ایران نداشت. اصرار بر مهرورزی در برابر سایر كشورها، در این موضوع نیز خود را نشـان داد و نـه تنهـا مقـامهـای ایـرانـی بـه مـدعیانطمع ورز، پاسخی ندادند بلكه به جای روی ترش كردن بـرای میهمانان پرمدعا، بعضی از صاحبخانهها به خاطر دفاع از سهم 50 درصدی ایران در خزر، مورد حمله قرار گرفتند و حتی لقب <دشمنان ملت ایران> به آنها داده شد!
اندكی بعد، عالیترین مقام اجرایی، منتقدان سفر خود به كنفرانس دوحه را به تنگ نظری متهم كرد و برخلاف دیدگاه بسیاری از منتقدان، سفر خود را بسیار مفید دانست. او حتی در اظهار نظری عجیب، بیانیه پایانی كنفرانس را بسیار مثبت خواند در حالی كه در همان بیانیه، به صراحت از <تجاوزگری ایران به جزایر سه گانه> !! انتقاد شده بود.
قاعدتا سناریونویسان سیاست خارجی در دولت نهم، برای همه اقدامات و اظهارات خود توجیهاتی دارند كه لزوم كاهش تنش ها و جلب دوستیها میتواند مهم ترین آن توجیهات باشد. لابد در سال 87 هم بر همان اساس، همراهی ناجوانمردانه سران دولت عراق با ادعاهای مضحك در خصوص جزایر سه گانه ایران تنها با این واكنش مواجه می شود كه < از دوستان عراقی خود گلایه كردیم. >
همچنین به جای انتقاد شدید از پوتین به خاطر خوش رقصی روز آخر ریاست خود و امضای فرمان تـحـریم ایـران، سـخنگوی وزارت خارجه به توجیه موضوع می پردازد كه <این اقدام، پیامد طبیعی صدور قطعنامه شورای امنیت بودهاست.> از سویدیگر علیرغم اوج گیری ادعاهای ضد ایرانی دولتمردان مصری، دیپلمات برجسته ایرانی تنها به ذكر این نكته اكتفا می كند كه <بین دو كشور، موضوعاتی وجود دارد كه قابل حل است.> قبل از این مساله هم، سفیر ایران به توجیه راهزنی مقامهای آذربایجان پرداخته بود كه <تـوقیـف محمـولـه سـوخـت نیروگاه بوشهر، انگیزه سیاسی ندارد.>
مسئولان دولت نهم، لابد به خود حق می دهند كـه هـمـچـنـان در بـرابـر دشمنی ها و خواستههای غیرقانونی برخی كشورها، مهرورزی خود را به نمایش بگذارند. اما آنها باید توضیح دهند كه چرا در داخل كشور و در برابر اعمال اختیارات قانونی سایر نهادها و قوا، بی صبری به خرج می دهند؟ دولتی كه در مواجهه با بسیاری از < بی مهری> های خارجی، مهرورزی خود را به نمایش می گذارد، آیا حق دارد در برابر اقدامات داخلی تا این حد، بی مهری كند؟ این بیمهری را مـیتـوان در متـن استعفـانـامـه دكتـر الهـام و پاسخ رئیس جمهور به او مشاهده كرد.
راستی عوامل <فشار و بی انـصـافـی> و نـیـز قدرت طلبان خودخواه كه در نامه احـمـدینـژاد بـه آنـها اشاره شده است چه كسانی هستند؟ آیا این افراد، حتی به اندازه سران روسیه، مصر، عراق و آذربایجان، لیاقت برخورداری از مهرورزی دولت نهم را نداشتند!؟
کد مطلب : 3247
