نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » برگزيده از رسانه ها » داخلی

ظهور يك زن جنگ‌طلب ديگر؟

روزنامه جام جم-3 مهر 87

3 مهر 1387 ساعت 7:12

تزيپي ليوني، وزير امور خارجه رژيم‌صهيونيستي سرانجام پس از كش‌وقوس‌هاي فراوان به عنوان رئيس حزب كاديما برگزيده شد تا يك زن ديگر در آستانه ورود به كاخ نخست‌وزيري اين رژيم قرار بگيرد. حال با توجه به اين‌كه وي از بيشترين بخت براي احراز سمت‌نخست وزيري اسرائيل برخوردار است اين سوال مطرح مي‌شود كه آيا ليوني توان هدايت اسرائيل را دارد يا خير؟ اگر او به عنوان نخست‌وزير جديد اسرائيل معرفي شود دومين نخست‌وزير زن اين رژيم پس از گلدا ماير خواهد بود.

ليوني به احتمال فراوان جانشين ايهود اولمرت، نخست‌وزير كنوني مي‌شود كه به اتهام فساد قرار است استعفا بدهد. ليوني50 ساله پس از رسيدن به رهبري كاديما 42 روز فرصت دارد تا كابينه‌اش را تشكيل بدهد اما براي تحقق اين هدف مجبور است اكثريت حاكم حزب كاديما را در پارلمان (كنست) حفظ كند و گرنه انتخابات زودهنگام در اسرائيل برگزار خواهد شد.

آريل شارون، نخست‌وزير سابق، ليوني را وارد امور سياست گذاري‌هاي اين رژيم كرده است. ليوني در سال 1999 نماينده كنست بود و سپس وزير امور همكاري‌هاي منطقه‌اي شد و پس از آن به وزارت امور خارجه راه يافت و سكان اين وزارتخانه را در دست گرفت.

اين سوال نيز مطرح است كه آيا ليوني، گلدا ماير دوم خواهد بود كه چندين سال در اين سمت حضور داشت و از احترام اسرائيلي‌ها برخوردار بود؟ گلدا ماير از 1969 تا 1974نخست‌وزيري در اسرائيل را بر عهده داشت. خيلي‌ها مي‌گويند اين موضوع امكانپذير است.

اول اين كه ليوني از اعتبار كامل نزد مردم اسرائيل برخوردار است و بر عكس اولمرت، شارون و نتانياهو وي هيچ گاه با رسوايي‌هاي مالي و جنسي روبرو نبوده است. دوم اين‌كه چون ليوني از تجارب سياسي قابل توجه به خاطر حضورش در سمت وزارت خارجه برخوردار بوده، مي‌تواند به راحتي در سمت نخست‌وزيري فعاليت كند. سوم اين‌كه ليوني پيشتر يك مامور مخفي موساد بوده كه اين دوران از زندگي‌اش هميشه با اسراري همراه بوده است.

رسانه‌هاي آمريكايي پيشتر عنوان كرده بودند ليوني در زمان فعاليت‌اش در موساد در عمليات‌هاي ترور فعالان عرب حضور داشته است. با اين حال به رغم پيشينه نظامي ليوني از وي به عنوان كبوتر اولمرت ياد كرده‌اند تا
شاهين شارون.

اين القاب اشاره به اين موضوع دارد كه ليوني در دوران اولمرت برخلاف دوران شارون فردي صلح‌طلب بوده است.(تزيپي در زمان عبري مخفف كلمه (tzipora) به معني پرنده و كبوتر است). دوستان و آشنايان ليوني از وي به عنوان فردي با خصوصيت‌هاي فردي قوي و شخصي مصمم ياد كرده‌اند. ليوني به خوبي مي‌داند كه چگونه در ميان مردم اسرائيل نفوذ داشته باشد و از حمايت‌ آنها برخوردار شود.

تمامي اين تفاسير بدين معني است كه يك روز كبوتر اولمرت ممكن است به شاهين دوران شارون تبديل شود. اين در حالي است كه همه چيز به عوامل داخلي و خارجي بستگي دارد.

ليوني به عنوان وزير خارجه‌، سياست خارجي ميانه‌روي اولمرت را هدايت مي‌كرد. به طور آشكار اين سياست ‌خارجي ادامه خواهد يافت مگر اين‌كه اسرائيل به آغاز جنگ جديدي تحريك شود. در گفت‌وگو با فلسطينيان، موضع اسرائيل همان موضع آمريكاست و بعيد است در آينده‌اي نزديك دستخوش تغيير شود.

ليوني آماده است پس از احراز سمت نخست‌وزيري با محمود عباس، رئيس تشكيلات خودگردان فلسطيني گفتگو كند، اما به سياق گذشته به هيچ وجه قصد ندارد با حماس وارد مذاكره شود.

در تئوري، يك پيمان صلح موقت با فلسطينيان ممكن است پيش از پايان دوران دولت فعلي آمريكا حاصل شود اما حتي اگر اين هدف محقق شود پيمان صلح موقت با تشكيلات خودگردان خواهد بود نه جنبش حماس. بعيد است ليوني بتواند جامعه اسرائيل را به متقاعد كند كه بايد از بلندي‌هاي جولان عقب‌نشيني كرد و اين موضوع باعث خواهد شد مذاكرات ميان اسرائيل ‌ سوريه به مانعي جدي برخورد كند.

ليوني در روابط با روسيه احتمالا روند فعلي را با هدف توسعه روابط ميان دو طرف دنبال خواهد كرد. هم چنين اسرائيل به تلاش‌هايش در دوران نخست‌وزيري ليوني براي متقاعد كردن روسها در كنار گذاشتن حمايت‌هايشان از ايران و سوريه ادامه مي‌دهد.

روزهاي زمامداري ليوني پرچالش و مملو از تنش خواهد بود. هر چند گروه‌هاي مبارز فلسطيني با برقراري آتش‌بس در غزه موافقت كرده‌اند اما تل‌آويو خواهان يكسره شده كار در اين منطقه است و هر از چندگاهي به فلسطيني‌ها چنگ و دندان نشان مي‌دهد. اين تحولات در كنار لبريز شدن كاسه صبر غزه‌نشينان در مشكلاتي چون كمبود دارو، مايحتاج غذايي و سوخت روزي به درگرفتن بحراني جديد و فراگير در سرزمين‌هاي فلسطيني منجر شده و ليوني را در برابر شرايطي دشوار قرار خواهد داد.

برآيند اين شرايط گواهي بر اين واقعيت است كه ليوني نيامده با طيف وسيعي از مشكلات روبه‌رو خواهد شد كه نحوه برخورد او با اين مشكلات تعيين كننده آينده روند به اصطلاح صلح خاورميانه است.