سـخنرانی رئیس جمهور در جمع فرماندهان نیروی مقاومت بسیج، كه با تأخیر 6 هفتهای از تلویزیون پخش شد دارای نكات تازهای بود. البته سخنرانی احمدی نژاد در روز نهم خرداد ماه سالجاری توسط سایت خبری ریاست جمهوری مخابره شد و خبرگزاریهای رسمی نیز متن تهیه شده توسط آن سایت را بر روی خروجیهای خود قرار دادند. اما در آن متن بسیاری از اظهارات رئیس جمهور حذف شده بود؛ در حالی كه اكـثـر نـكات حذف شده، بدیع و شنیدنی است.
در این سـخـنـرانـی، سـوژههـای تـكراری همچون طعنه <مالی>به منتقدان دولت نیز مشاهده میشد. از جمله در خصوص یكی از افرادی كه اظهارات رئیس جمهور در مورد مدیریت جهانی را زیر سوال برده بود، احمدی نژاد اظهار داشت:<پیش از انقلاب، دیگران برای ایشان یك خانه صدمتری خریده بودند الان در قیطریه، فرمانیه یك خانه هفتصدمتری دارد.>
اما آنچه بیش از افشاگریهای موهوم در مورد منتقدان سیاسی دولت اهمیت داشت، اظهاراتی بود كه احمدی نژاد در خصوص سفر سال گذشته خود به عراق بیان داشت كه خلاصه آنها، ابراز اطمینان از تمرد * فرماندهان امریكایی مـسـتـقـر در عـراق، نـسـبت به دستورات ضد ایرانی جرج بوش بود. سایت اصولگرای تابناك این بخش از اظهارات احمدی نژاد را بـدیـنـگـونـه مـخابره كرده است: <او – جرج بوش – دوباره فرماندهانش را جمع كرده تا ترقهای در ایران بیندازند. من او را نصیحت میكنم، كـار تـو تمام است. حتی اگر یك موشك كوك كنیكسی پیدا نمی كنی كه شاسی آن را فشار دهد. چرا كه كسی حرف او را نمیخواند.>
احـمـدینـژاد، آنـگـاه بـرای آنكه تنها ماندن بوش– حتی در میان فرماندهان نظامی امریكایی– را ثابت كند به ذكر خاطرهای از سفر خود به عراق پرداخت: <سال گذشته كه به عراق رفته بودم، گفتند یكی از فرماندهان اشغالگران، علاقه دارد شما را ببیند. گویا مرخصی او هم رسیده بود، اما او مرخصی خود را یك ماه عقب انداخته بود تا ما را ببیند و من هم گفتم بیاید. وقتی آمد گفت: افتخار میكنم با شما هستم. شما در دل ما جا دارید. وی سپس از من درخواست كرد با من عكس یادگاری بگیرد و گرفت و سپس معاونش هم همین طور. من زدم پشتش و تشویقش كردم و گفتم هوای مردم عراق را داشته باشید.>
احـمدی نژاد به ملیت این فرمانده اشاره نكرد اما مجموع اظهارات او ، سایتهای خبری را قانع كرد كه فردمورد نظر، امریكایی بوده و با گذشت 2 روز از انعكاس این خبر در سایتهای مختلف ، دفتر رئیسجمهور آن را تكذیب نكرده است.
این سخنان رئیسجمهور، نشان میدهد كه سرپیچی از دستورات بوش و ابراز مخالفت علنی با سیاست رسمی دولت امریكا در عراق، تا جایی پیش رفته است كه یك فـرمـانـده نظامی امریكایی، نه به صورت مخفی بلكه با شجاعت كامل و به همراه معاون خود، به حضور سمبل رسمی و قانونی كشور دشمن – ایران – میرسد و با او عكس یادگاری میگیرد بدون آنكه از عواقب اقدام <دشمن شاد كن> خود، هراسی داشته باشد.
سخنرانی رئیسجمهور كه اخیراً از رسانه ملی پخش شد، دقیقا سه هفته قبل از حضور در جمع اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ایراد شده است. احمدینژاد در قم نقشه امریكاییها برای ربودن و ترور خود در سفر به عراق را افـشـا كـرد كـه ظـاهـراً بـا تاكتیك هوشمندانه همراهان احــمـدینـژاد، خـنثی شد.اگر آقای رئیس جمهور ما را به همزبانی با امریكاییها متهم نكند از ایشان سوال میكنیم: <فرماندهان نظامی امریكا كه حتی حاضر نشدند دستور بوش برای شكستن دیوار صوتی بر فراز ایران را اجرا كنند، چگونه میخواستند دست به اقدامی بزنند - ربودن رئیس جمهور ایران – كه پژواك آن در سراسر جهان، هزاران برابر بلندتر از شكستن دیوار صوتی بر فراز ایران است؟>
امـا بـه هر حال، باید بپذیریم كه رئیس جمهور ایران به اطلاعات ویژهای دسترسی دارد و اظهارات اخیر او هم مستند به همان اطلاعات است. در آن صورت، به نظر میرسد بایستی برخی دیدگاههای خود در خصوص حضور امریكائیها در عراق را تـعـدیـل كـنـیم. بـراسـاس افـشـاگـری دكـتر احمدینژاد، فرماندهان امریكایی، دستورات ضد ایرانی فرمانده عالی خود – جرج بوش – را به راحتی زیر پا میگذارند، تا جایی كه به گفته رئیس جمهور ایران، كسی در میان آنها پیدا نمیشود كه حتی دیوار صوتی را بر فراز ایران بشكند. این در حالی است كه در میان مقامهای عراق، نمك خورهای فراوانی پیدا میشوند كه به راحـتی نمكدان ایران را می شكنند.
یكی از آنها، هر گاه چـشـمش به چشم آبیهای امریكایی میافتد به پُرگویی میپردازد كه <از ایرانیها خواستهایم از دخالت در امور داخلی عراق خودداری كنند.> دیگری هم، وقتی از حال عادی خارج میشود، جزایر سهگانه ایرانی را به اماراتیها <هبه> میكند و سومی نیز به ایرانیها اعتراض میكند كه <به چه حقی خواستار خروج امریكا از عراق شدهاند؟> اكنون میتوان این سوال را مطرح كرد كه از دو گروه فوق – فرماندهان نظامی امریكا و سـیـاسـتـمداران قدرناشناس عراقی – كدامیك برای ایران خطرناكتر هستند؟
آیا مسئولان ایرانی تصور نمیكنند كه در صورت افزایش قدرت این گروه از عراقیها، خطر ایشان برای ایران بسیار بیشتر از فرماندهان نظامی امریكایی است كه ارادت خود بـه رئیس جمهور كشورمان را مخفی نمیكنند؟ راستی مقام خود بـاخته عراقی كه با دستپاچگی و ذوق زدگی، دست جلاد اسرائیلی را میفشارد برای آینده ایران خطرناكتر است یا فرمانده نظامی امریكا، كه مرخصی خود را به تعویق میاندازد تا با رئیس جمهور ضد اسرائیلی ایران، عكس یادگاری بگیرد؟
*رئیس جمهور در همین سخنرانی رفتار برخی اعضای سابق دولت را تمرد دانست و به انتقاد از كسانی پرداخت كه برای این متمردان هورا میكشند. آیا ایشان تصور نمیكنند كه همزمانی این دو اظهار نظر ، مقایسه ناخواسته ای از میزان آزادی در ایران و امریكا در ذهن بعضی از افراد ایجاد خواهد كرد؟
کد مطلب : 5019
