به نظر میرسد، در آخرین سال حكومت جرج بوش، تنش درون هیات حاكمه آمریكا در قبال چگونگی تعامل با ایران به اوج خود رسیده است.
هفته گذشته وزارت دفاع آمریكا (پنتاگون) ناگهان مدعی تهدید سه فروند ناو آمریكایی در تنگه هرمز از سوی قایقهای نظامی ایران شد. در حالی كه كاخ سفید، پس از نمایش فیلمی آرشیویی، موضوع را بسیار بزرگ نمایی كرد، فرماندهی ناوگان پنجم آمریكا در بحرین، موضوع را كم اهمیت دانست.
جناح بندی و درگیری درون دولت آمریكا، آشكارا از زمان انتشار گزارش بیكر -هامیلتون در نوامبر ۲۰۰۶آغاز شد. در این گزارش گفت وگو با ایران درباره مسایل مهمی چون امنیت عراق درخواست شده بود.
با وجود مخالفت بوش با توصیههای گزارش و همزمان شتاب در افزایش حجم نظامیان آمریكایی در عراق به جای كاهش آن، این گزارش، نهادهای نظامی آمریكا را به حمایت آشكار از جناح طرفدار فعالیت دیپلماتیك و ستودن همكاری ایران در كاهش خشونت در عراق طی ماههای گذشته تشویق كرد.
سخنان مقامات نظامی، تناسبی با اظهارات مقامات كاخ سفید ندارد كه تهران را به ادامه حمایت از خشونت در عراق متهم میكنند. گزارش دستگاههای اطلاعاتی آمریكا كه اعترافی بر فقدان اهداف نظامی برنامه هستهای ایران است، بیش از پیش طرفداران به كار گیری زور علیه ایران در داخل و خارج دولت بوش را به چالش كشید.
واگرایی كاخ سفید و نهادهای نظامی آمریكا، بویژه پس از ناكامی دولت بوش در منزوی ساختن ایران، به دنبال كنفرانس آناپولیس در ماه نوامبر ، ۲۰۰۷به میزان زیادی افزایش یافته است. آناپولیس فرصت مناسبی برای ایران بود كه از طریق گشودن هر چه بیشتر درهای خود به روی جهان عرب، دست به ضدحملهیی دیپلماتیك علیه دولت آمریكا بزند.
این امر در مشاركت محمود احمدی نژاد رییس جمهوری اسلامی ایران در اجلاس سران شورای همكاری خلیج فارس در دوحه قطر در ماه میلادی گذشته و سفر علی لاریجانی عضو شورای امنیت ملی ایران به قاهره و درخواست وی برای از سرگیری روابط دیپلماتیك با مصر نمود یافت.
بوش همچنان در تلاش برای منزوی ساختن ایران است و این هدف در سفر اخیرش به كشورهای منطقه به نمایش گذارده شد. چرا كه مهمترین انگیزه او از این سفر، مهار خطر ایران برای آمریكا بود. بوش كوشید، از ماجرای تنگه هرمز برای فشار بیشتر بر كشورهای عرب خلیج فارس برای نیل به این هدف و جلوگیری از تقویت روابط ایران و همسایگان عربش استفاده كند.
با توجه به درگیری نهادهای نظامی آمریكا در عراق و افغانستان، به نظر نمیرسد آنها در زمینه ورود به یك ماجراجویی جدید جدی باشند، آن هم فقط بدین سبب كه سیاستمداران آمریكایی در تحقق اهدافشان شكست خوردهاند و از نظامیان برای خروج از تنگناهایشان كمك میخواهند.
کد مطلب : 480
