داخلی » برگزيده از رسانه ها » داخلی
آمریكا؛ سیاست تخریب مذاكرات
جمهوری اسلامی-20 مرداد87
20 مرداد 1387 ساعت 17:41
رفتار مقامات رسمی آمریكا نشان میدهد آنها درصدد تخریب روند مذاكرات مربوط به مسائل هستهای میان جمهوری اسلامی ایران و گروه 1 +5 هستند .
وزیر امورخارجه آمریكا همزمان با اعلام خبر دریافت نامه دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران به سولانا مسئول سیاسی اتحادیه اروپائی درباره ضرورت استمرار مذاكرات هستهای در مصاحبهای با یاهونیوز و مجله یولیتیكو گفت : « زمان برای ایران درحال پایان یافتن است ولی ایران اگر بخواهد راه خروج دارد. در غیر اینصورت ما بطور جدی تحریم ها را دنبال خواهیم كرد » . علاوه بر این آمریكا با انتشار بیانیهای جمهوری اسلامی ایران را به وقت كشی متهم نموده و دیگر اعضای گروه 1 +5 را به تهیه قطعنامه جدیدی علیه تهران تشویق كرد.
از هنگام پایان مذاكرات مقدماتی جمهوری اسلامی ایران با گروه 1 +5 در ژنو كه در هفته آخر تیرماه گذشته صورت گرفت و نماینده آمریكا نیز در آن حضور داشت مقامات آمریكائی با اظهارات همراه با تهدید خود تلاش كردند در روند این مذاكرات اخلال نمایند. آنها بلافاصله بعد از مذاكرات ژنو گفتند ایران دو هفته فرصت دارد به خواسته های گروه 1 +5 پاسخ بدهد و اگر در این زمینه كوتاهی نماید تحریم های سخت تری در انتظارش خواهد بود.
این تهدیدها كه آشكارا نوعی سنگ اندازی در روند مذاكرات بود با پاسخ مقامات جمهوری اسلامی ایران مواجه شد. وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی ایران و دبیر شورای عالی امنیت ملی در پاسخ به این تهدیدها گفتند در مذاكرات ژنو هرگز سخنی از مهلت معینی برای پاسخ دادن به میان نیامد و ایران مهلت دو هفتهای را قبول ندارد.
مهلت مورد اشاره مقامات آمریكائی روز شنبه هفته گذشته به پایان می رسد و همان زمان نیز آمریكائی ها گفته بودند بعد از پایان این مهلت اقدامات برای تحریم های جدی تر شروع خواهد شد. شاید با توجه به این كارشكنی ها بود كه دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران هفته گذشته با ارسال نامهای به خاویر سولانا مسئول سیاسی اتحادیه اروپائی آمادگی تهران را برای ادامه مذاكرات هستهای با گروه 1 +5 اعلام كرد . این نامه در واقع پاسخی بود به ادعاهای بی ماخذ و كارشكنی های مقامات آمریكائی در روند مذاكرات گروه 1 +5 با ایران .
با توجه به این روند منطقی كه توسط جمهوری اسلامی ایران طی شده كاملا مشخص است كه آمریكا درصدد اخلال در مذاكرات است كمااینكه هدف آمریكا از اعزام نماینده به ژنو برای حضور در مذاكرات 1 +5 بهره برداری از اعلام آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای استمرار مذاكرات و حل نهائی مساله هستهای بود.
آمریكا با اعزام ویلیام برنز معاون كاندولیزا رایس به ژنو درصدد بود مدیریت مذاكرات ژنورا دردست بگیرد و آنرا آنطور كه خود میخواهد برای به دست آوردن نتیجه مورد نظر خود اداره نماید. عصبانیت مقامات آمریكائی و تهدیدهائی كه می كنند نیز به این دلیل است كه نتوانسته اند نتیجه دلخواه خود را از شركت نماینده خود در مذاكرات ژنو به دست بیاورند.
درست به همین دلیل است كه اظهار خوشبینی بعضی مقامات كشورمان كه حضور نماینده آمریكا در مذاكرات گروه 1 +5 با جمهوری اسلامی ایران در ژنو را یك گام مثبت از سوی آمریكا تلقی نموده و اظهارات او رانیز تحسین كرده اند یك اقدام شتابزده و ساده انگارانه است كه نشانه عدم شناخت صحیح اهداف آمریكا است .
مسئولان دولت جمهوری اسلامی ایران باید عینك خوشبینی نسبت به آمریكا را از چشم خود بردارند و به این نكته كلیدی توجه داشته باشند كه دولتمردان آمریكائی با خوی استكباری دمخور هستند و همانگونه كه امام خمینی رضوان الله تعالی علیه میفرمودند فقط هنگامی ما را به رسمیت خواهند شناخت كه ما دست از هویت خود برداریم و همه چیز خود را در اختیار آنان قرار دهیم . به همین دلیل است كه در ادامه مسیر برای حفظ منافع ملت ایران حتما باید دولتمردان ما به دو نكته اساسی توجه داشته باشند و ذرهای از آن غفلت نورزند.
اول آنكه مطمئن باشند سیاست مداهنه با آمریكا به نتیجه نخواهد رسید و از رهگذر این سیاست جز زیان و خسران چیزی عاید ما نخواهد شد. كسانی كه به حضور دلالان آمریكا در ایران و پرسه زدن آنها در هتل های تهران و دیدار با این و آن و مصاحبه های برنامه ریزی شده آنها دل خوش می كنند باید بدانند آب در هاون می كوبند و نتیجهای غیر از افتادن از چشم مردم نصیب خود نخواهند كرد. رابطه با آمریكا فقط هنگامی به نفع ملت ایران خواهد بود كه دولتمردان آمریكا به شرط های جمهوری اسلامی ایران تن داده و آشكارا در زبان و عمل به آنها پای بندی نشان دهند. قبل از رسیدن به این نقطه هر اقدامی برای مذاكره و برقراری رابطه با آمریكا به زیان ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی و به منزله باز گرداندن سلطه آمریكا به این كشور خواهد بود.
و دوم آنكه در مسائل هستهای و هر مقوله دیگری عقب نشینی از مواضع اصولی موجب طمع ورزی طرف مقابل خواهد شد و او باهر قدم عقب رفتن ما دو قدم جلوتر خواهد آمد و بر مطالبات غیرقانونی خود خواهد افزود. این واقعیتی است كه در تاریخ روابط استعمارگران با ملت های دیگر به اثبات رسیده و قابل تردید نیست .
بنابراین نه باید از تهدیدهای آمریكا ترسید و نه باید به چراغ سبزهای آمریكا طمع ورزید. راه صحیح واقع بینی است چیزی كه هم موضوع هستهای و هم سیاست هستهای ما به آن نیازمند هستند و از این طریق است كه می توانیم سیاست تخریب آمریكا را خنثی كنیم .
