مبارزه دولت با فساد باشگاهی
حجتالله اكبرآبادی
دولت میخواهد بساط فساد باشگاهی را جمع كرده و ریشه آن را بخشكاند، شاید شما هم از جمله كسانی باشید كه فیالبداهه بگویید مگر این كار ممكن است، اما به هر حال امروز آفت باشگاهداری دولتی به آنجا رسیده كه صدای خود رئیس ورزش را نیز درآورده است؛ به طوری كه محمد علیآبادی در این زمینه با نوشتن نامهای به رئیسجمهور از او خواسته با دستورالعملی آنی و ویژه، جلوی افزایش بیرویه هزینهها را در باشگاههای دولتی بگیرد. هزینههایی كه بیشتر از هر چیزی سمت و سوی فوتبالی دارد تا به قول علیآبادی این مساله باعث آسیبدیدگی دیگر رشتههای ورزشی شده و در عین حال نیز باشگاههای خصوصی را به حاشیه برده و اجازه ندهد آنان در بازار مكاره و كاذب هزینه كرد فوتبالی به طور طبیعی نفس بكشند و به فعالیت خود ادامه دهند.
رئیس ورزش حتی ابایی از این ندارد كه بگوید روند مورد اشاره نهتنها باعث رشد فوتبال نشده، بلكه موجب فساد و خلاف رفتاری در باشگاهها شده است.
براستی ریشه این فساد در فوتبال از كجا نشأت میگیرد؟ آیا چون فوتبال مورد توجه مردم است، باید پول كلان و بیضابطه به پایش ریخت و سراغی از بهرهوری در آن نیز نگرفت؟
آنچه مسلم است، فوتبال با وجود جایگاه رفیع و اقبال نوجوانان و جوانان بدان، نباید شرایطی را فراهم كند كه بخش اعظمی از سرمایهگذاریها را بلعیده و خروجی مناسبی به دنبال نداشته باشد. متاسفانه این حرف نهتنها حرف امروز و سالهای اخیر كه حرف سالها پیش است كه نظام باشگاهداری دولتی ما فشل بوده و به نوعی پاشنه آشیل فوتبال به حساب میآید.
بیشك وقتی سرمایه كلانی در خزانه باشگاههای دولتی است و كسی نیز از بابت هزینهكردها از مدیران آن سوال و جوابی به عمل نمیآورد، نتیجه این است كه امروز میبینیم، فوتبالی مصرفی كه در زرق و برق آن و مسابقه كاذب جذب بازیكنان 200، 300 و 400 میلیونی و بیشتر باشگاهها روی دست یكدیگر بلند میشوند تا در این میان واسطهها و دلالها كه متاسفانه در جامعه مطبوعات ورزشی نیز كم نیستند، كلی خوش به حالشان شده و بار خود را به لحاظ مالی ببندند.
متاسفانه ریشه مشكلات نیز از درون باشگاههای دولتی صنعتی است كه چون مدیران آن به لحاظ مالی خود را در مضیقه نمیبینند، ابایی از خرج كردن و هزینه كرد ندارند تا در این رهگذرغمزه ستارههای فوتبال را با پول خریدار باشند، پولهایی كه در این وسط نیز مقداری از آن عایدی خاصه میشود تا به دنبال موج شكل گرفته، قیمتها نجومی و بیضابطه بالا برود.
مربی یك میلیارد تومانی و بازیكن 450 میلیونی و... به هر حال امروز رئیس ورزش بهتر از هر كسی میداند كه چقدر از پول بیتالمال در فوتبال هدر رفته و هیچ و پوچ میشود و خود نیز تا آنجا كه تحقیق كرده، سرنخهایی را به دست آوردهام كه امیدواریم با همراهی مجموعه دولت و تاكید ویژه رئیسجمهور، كارگشایی لازم در این زمینه صورت گرفته و پول فوتبال صرفا خرج رشد و توسعه این رشته شود.
در نامه علیآبادی به رئیسجمهور مطرح شد
درخواست برای مبارزه با فساد در فوتبال
گروه ورزش - رضا پورعالی: افشین قطبی یك میلیارد تومان، علیرضا واحدی نیكبخت 400 میلیون، ابراهیم توره 360 میلیون، محسن خلیلی 350 میلیون و البته مجتبی شیری 200 میلیون تومان.
این ارقام نجومی كه همگی روی جلد نشریات ورزشی خودنمایی میكنند، فقط مختص باشگاه پرسپولیس نیست. در استقلال هم كه مدیرعاملش دیروز ادعا كرد، ما با حساب و كتاب پول خرج میكنیم، هیچ یك از بازیكنان تركیب اصلیاش، زیر 200 میلیون تومان نگرفتهاند و البته برخی باشگاههای دیگر از جمله سپاهان، سایپا و مس كرمان هم از قافله ولخرجی در فصل نقل و انتقالات عقب نماندهاند.
این پرداختهای كلان و خارج از شمول سازمانها و وزارتخانههای دارای باشگاههای دولتی، رئیس سازمان تربیت بدنی را بر آن داشت كه طی نامهای به رئیسجمهور خواستار دستور ویژه برای كنترل و نظارت بر هزینهكرد باشگاههای دولتی شود.
علیآبادی كه خود مسوولیت نظارت بر امور 2 باشگاه پرخرج استقلال و پرسپولیس را به عهده دارد، در بخشی از نامهاش به دكتر احمدینژاد آورده است: این هزینههای سرسامآور نه تنها به رشد فوتبال منجر نشده بلكه موجب فساد و خلاف رفتاری در باشگاهها شده است.
بدون شك افزایش بیرویه هزینهها اعم از دستمزد بازیكنان و مربیان از سوی باشگاههای دولتی موجب آسیبدیدگی دیگر رشتههای ورزشی شده و به یقین ادامه این روند و عدم مدیریت بر فوتبال باشگاههای دولتی، بخش خصوصی را به دلیل نداشتن توان برای رقابت و مقابله با بخشهای دولتی به حاشیه خواهد برد كه عواقب آن در دراز مدت قابل پیشبینی است. لذا سازمان تربیت بدنی به منظور شفافسازی و جلوگیری از رقابتهای تخریبگرایانه این افزایشها، به وزارتخانهها و دستگاههای دولتی كه حامی باشگاههای ورزشی هستند، مواردی را برای اجرا ابلاغ كرده، به طوری كه مقرر شده است سقف قرارداد هر بازیكن نسبت به سال گذشته، 20 درصد كاهش داشته باشد.
رئیس سازمان تربیت بدنی در پایان این نامه، از رئیس جمهور درخواست كرده است، چنانچه صلاح میداند موارد ذكر شده در هیات وزیران با دستور اكید ایشان پیگیری شود.
وقتی مدیر عامل باشگاه صنعتی چون ذوبآهن با تعجب از عدد و رقمهایی كه برخی بازیكنان در فصل نقل و انتقالات میگیرند، حرف میزند، باید یقین پیدا كرد كه هیچ كنترل و نظارتی روی دستمزدها در فوتبال كشورمان نیست.
سعید آذری در گفتگو با «جامجم» میگوید: «با نظرات رئیس سازمان تربیت بدنی كاملا موافق هستم، چرا كه پرداختهای آنچنانی را مغایر با اهداف نظام جمهوری اسلامی میدانم. اگر همه باشگاهها خودگردان بودند، زیاد انتقادی به قضیه وارد نبود، اما وقتی این پولها از بیتالمال هزینه میشود، نمیتوان ساكت ماند.»
در ادامه یك سوال در ذهن مدیرعامل باشگاه ذوبآهن ایجاد میشود كه طرح آن، خالی از لطف نیست؛ مهندس علیآبادی كه خود ریاست مجمع 2 باشگاه استقلال و پرسپولیس را به عهده دارد، چطور اجازه میدهد این باشگاهها اینگونه در فصل نقل و انتقالات ولخرجی كنند؟! آذری كه دلپری از سیاستگذاریهای سازمان در قبال 2 تیم تحت نظارتش دارد، میگوید: در حالی كه استقلال و پرسپولیس روزانه در حال منفجر كردن بمبهای خبری در فصل نقل و انتقالات هستند چطور میشود جلوی هزینههای گزاف را گرفت. كدام قانون میگوید فلان باشگاه یك میلیارد به سرمربیاش بدهد در حالی كه ما فصل گذشته به 12 عضو كادر فنیمان فقط 370 میلیون تومان دادهایم.
این بودجهها از كجا میآید؟ آن هم در شرایطی كه استقلال به گفته آقایان، 9 میلیارد و پرسپولیس 12 میلیارد بدهی دارند.
آذری در ادامه به سقف قراردادهای باشگاهش اشاره میكند تا اختلاف هزینهها میان 2 باشگاه پرطرفدار پایتخت و دیگر تیمها بیشتر آشكار شود: ما در ذوبآهن به هیچ بازیكنی بیشتر از 160 میلیون تومان نمیدهیم. همین ابراهیم توره قبل از رفتن به پرسپولیس از طریق مدیر برنامههایش با ما هم مذاكره كرد و ما گفتیم بیشترین پولی كه میتوانیم برای او بپردازیم، 170 هزار دلار است. حال آن كه پرسپولیس بیشتر از دو برابر این پول را به او پرداخت كرد. تازه این 2 باشگاه به جذب 6 بازیكن لیگ برتری هم بسنده نمیكنند و با فرستادن بازیكنان به لیگ دسته اول و دوم و جذب دوباره آنها چیزی حدود 7 یا 8 قرارداد بالای 170 میلیون تومان بابت خریدهای جدیدشان میپردازند. به نظر من اگر قرار است كنترل و نظارتی بر هزینههای فوتبالی شود، باید آغاز آن از استقلال و پرسپولیس باشد؛ چرا كه اگر این 2 باشگاه كنترل شوند، كنترل دیگر باشگاهها زیاد دشوار نخواهد بود. بهمن فروتن، مربی خوشفكر فوتبال ما یكی دیگر از كارشناسانی است كه درباره موضوع مبارزه با فساد مالی در فوتبال نظر میدهد. او نگاه متفاوتی نسبت به مساله دارد:
«اینكه اغلب بازیكنان قرارداد سفید امضا میكنند، یك واقعیت است. به عنوان مثال بازیكن یك مبلغی میگیرد ولی دو برابر آن در جاهای دیگر تقسیم میشود. تازه آن مبلغ دریافتی را هم بازیكن به فدراسیون میدهد تا مالیاتی شامل اصل رقم قراردادش نشود. حال باید پرسید در این میان مدیرعامل باشگاه چه وظیفهای دارد؟ مدیر باید پولش را قانونی خرج كند، نه این كه از فلان دلال مشاوره بگیرد كه با بازیكن چگونه كنار بیاید. حتی اگر مدیران باشگاهها پول زیادی در اختیار داشته باشند نباید دست به چنین اقداماتی بزنند. وقتی یكی از مدیران باشگاهها با دلیل و مدرك میگوید: 170 میلیارد تومان هر ساله به فوتبال ما تزریق میشود، اما 70 میلیارد آن گم میشود، از آقای علیآبادی انتظار میرود كه عكسالعمل نشان دهد. این پول، پول دولت است و از جیب مربی خرج نمیشود. اما واقعا من دلم برای این پول میسوزد، امیدوارم مسوولان ورزش هم دلشان برای این پول بسوزد.
فروتن كه در جریان نامه رئیس سازمان تربیت بدنی به رئیسجمهور نبود، پس از اطلاع از آن عنوان كرد: با شناختی كه از این فوتبال دارم، میدانم كه زور آن به نامه علیآبادی خواهد چربید. با این حال، چشم امید من به این نامه است و امیدوارم آقای رئیسجمهور نسبت به آن واكنش نشان دهد. اگر ایشان میخواهد جلوی برخی فسادهای مالی را بگیرد، راحتترین جا برای ایشان فوتبال است، چراكه همه حساب و كتابها در آن، عیان است و آدمهای آن نیز مشخصند.
قصد داشتیم در این گزارش، از نظرات مجید جلالی كه خود 2 سال پیش در نامهای از رئیسجمهور خواسته بود جلوی فساد مالی در فوتبال را بگیرد، استفاده كنیم، اما او با بیان این جمله كه حرفهایش بیفایده خواهد بود. از ورود به این مساله خودداری كرد. علیایحال نامه علیآبادی به رئیسجمهور را به فال نیك میگیریم، چراكه میتواند سرآغازی بر مبارزه با فساد مالی در فوتبال كشور باشد.
کد مطلب : 4884
