خبر  »  داخلی
11 آذر 1387 ساعت 14:12

آخرین تحلیل کروبی از احتمال نامزدی خاتمی و میرحسین

مهدی کروبی در گفت و گو با ایرنا تاکید کرد که برای نامزدی در انتخابات آتی ریاست جمهوری مصمم تر شده است و آمدن یا نیامدن محمد خاتمی در تصمیم او تاثیری ندارد.

دبیرکل حزب اعتماد ملی در پاسخ به این سوال که آیا به نفع خاتمی کنار می رود، تصریح کرد: به نفع هیچ کس کنار نخواهم رفت. کروبی همچنین در پاسخ به سوال دیگری ، خاطرنشان کرد در صورتی که رییس جمهور شود ، هیچگاه نخواهد گفت که «رییس جمهور تدارکاتچی است» یا «نگذاشتند کار کنم».

دبیر کل حزب اعتماد ملی نخستین فردی است که به طور رسمی برای حضور در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اعلام آمادگی کرد. شیخ اصلاحات که در بین برخی احزاب جبهه اصلاحات مخالفانی نیز دارد، بیش از هر چیز بر دوری سایر نامزدهای احتمالی از شک و تردید تاکید می کند. وی که پیشنهاد دهنده طرح تشکیل شورای حکمیت در جبهه اصلاحات است، تاکید می کند در مواجهه با موسوی و خاتمی از رای حکمیت تبعیت می کند. البته شرطی را نیز مطرح می کند و آن اینکه آنان به اصول حکمیت پایبند باشند و در زمان تعیین شده نظر نهایی خود را اعلام کنند و حکم حکمیت را نیز قبول داشته باشند. در عین حال کروبی تاکید می کند که به نفع هیچ کس -چه خاتمی و چه مهندس موسوی- کنار نخواهد رفت. 

تا پیش از برگزاری نخستین کنگره حزب اعتماد ملی کمتر روزی بود که خبری از کروبی منتشر نشود اما با نزدیک شدن به تاریخ بیستم آذرماه که آخرین مهلت تعیین شده از سوی شورای حکمیت برای اعلام آمادگی نامزدهای احتمالی است، به نظر می رسد رییس دوره ششم مجلس شورای اسلامی کم خبرتر شده است. به همین دلیل است که گفت و گوی خود را با این پرسش آغاز می کنیم: آقای کروبی! کم خبر شده اید؟! 

کروبی پاسخ می دهد: مناسبتی پیش نیامده است. ما که سمت و مسئولیت نداریم تا خبر کاری که انجام می دهیم منعکس کنیم! ما یک عنصر سیاسی هستیم. باید جایی جلسه مهمی باشد که صحبت کنیم؛ یا همزمان با حوادث و روزهای خاص مصاحبه ای می کنیم یا به مناسبت انتخابات و غیره سوالاتی می شود. البته این روزها با رسانه هایی از صدا و سیما، آلمان، اروپا و امارات صحبت هایی کرده ام و درخواست ملاقات و مصاحبه های بیرونی داشتم.

** آغاز سفرهای استانی از آذرماه
برخی این بی خبری از جانب کروبی را اینگونه تفسیر می کنند که وی به شک و تردید افتاده و از مواضع قبلی خود عقب نشینی کرده است.
وی تاکید می کند که شما چون این جواب را می نویسید –همانطور که روال معمول شماست- سوال خود را هم بفرمایید و ادامه می دهد: اصلا اینگونه نیست. من قاطع و مصمم هستم و حتی احتمال زیادی دارد سفرهای خود را در آذر آغاز کنم. مثلا دوستان در تبریز و همچنین کردستان بسیار پافشاری و اصرار داشتند که برای شانزدهم آذرماه به آنجا بروم. من کارهای خود را طبق معمول انجام می دهم.

**‌مصمم تر شده ام
کروبی بابیان اینکه هیچ گونه شک و تردیدی ندارم، می گوید: حتی می توانم بگویم پس از آن تشخیص قبلی و اعلام حضور، مصمم تر شده ام. البته شیخ اصلاحات عقیده دارد که در جبهه اصلاحات همیشه از این بحث ها می شود.
وی تصریح می کند: اگر هم در این بحث ها منظوری وجود نداشته باشد، نتیجه آن تشکیک و تردید و توجه به اطراف است. وقتی انسان می خواهد یک مسیر را بپیماید، از درس و سفر گرفته تا فعالیت های اقتصادی، اگر با قاطعیت هدف را دنبال کند، حداقل این توفیق را داشته است که آن را پیگیری کند. اینکه تا چه اندازه موفق بوده یا ناکام، بحثی جداست. اما ممکن است به دلیل اینکه صداهایی از گوشه کنار می آید و حرف هایی از یمین و یسار شنیده می شود، از آن هدف و مسیر باز بماند.
کروبی به انتقاد خود اینگونه ادامه می دهد: من احساس می کنم دانسته و ندانسته، بحث هایی می شود که نتیجه آن تشکیک و تردید و سردرگمی است که در نتیجه آن، عده ای نمی توانند تصمیم خود را بگیرند. این بحث ها همیشه چنین نتیجه ای را دارد. من هم همیشه با این کارها مقابله می کنم.
وی به تجربه های پیشین اشاره می کند: در دوره قبل نیز همینگونه بود. بحث هایی برای تشکیک و تردید می شد اما من هیچ وقت شک نکردم. درست است که نتیجه ای را که می خواستیم نگرفتیم، اما حداقل آبرومند و سربلند بیرون آمدیم و آنان که حرکت های منفی در گوشه و کنار داشتند با ناکامی بیشتری روبرو شدند.
کروبی تاکید می کند: من به همان تشخیصی که دارم عمل می کنم و به تدریج هم بیشتر معتقد می شوم که موضع گیری من به حق بوده است. همانگونه که اخیرا با طرح آقای موسوی به دنبال تفرقه افکنی هستند.

** آیا میر حسین می آید؟
از وی می پرسیم: به نظر شما مهندس موسوی وارد عرصه انتخابات می شود؟
نامزد حزب اعتماد ملی برای انتخابات آتی ریاست جمهوری پاسخ می دهد: ابتدا که من خبرهایی شنیده بودم، آن را در ذهن خود رد می کردم. به تدریج افرادی آمدند و نقل قول هایی کردند که شک و تردیدی در وی به وجود آمده است. به عبارت دیگر احساس مسئولیتی در او ایجاد شده که می خواهد تصمیمی بگیرد. اوضاع را به طوری حساس یا نگران کننده دیده که می خواهد اقدامی کند و کاری انجام دهد.
کروبی ادامه می دهد: روی هم رفته خبر آن متواتر شد. فرمایش وی به این تعبیر بود که در مورد اقدامات و شیوه عمل دولت های آقایان هاشمی و خاتمی نقد و انتقادها و اختلاف نظر سلیقه ای و مدیریتی داشتم اما در اصول کار مشکلی نداشتیم زیرا در چارچوب نظام جمهوری اسلامی حرکت می کردند. اما الان آقای موسوی نگرانی های بیشتری پیدا کرده است مبنی بر اینکه: ممکن است بسیاری مشکلات برای ما پیش آید و شرایط دشوار شود. وی به تردید رسید؛ اما به آن دامن زده شد و گفته شد مهندس موسوی گفته است اگر فلانی نیاید...

اگر خاتمی نیاید...؟
بله. افرادی اقدام به موضع گیری کردند. مثلا آقای الویری آن صحبت ها را کردند و روزنامه هایی چون اعتماد آن را منعکس کردند. حتی اعتماد ملی مطلبی نوشته بود که تذکر دادم آن را جبران کنند. درست است که بی غرض بوده است اما همین اندازه هم نباید بحث کنیم. پس از این قضایا، جریان در دست انداز افتاد و بحث های موافق و مخالف شروع شد، تکذیبیه ای نیز از طرف دفتر آقای موسوی صادر شد.
من همین اندازه اطلاع دارم؛ اما اینکه آقای موسوی تشریف می آورد یا نه، نمی دانم. من اعتقادی دارم که از نظر خودم درست است.
سپس کروبی به تشریح اعتقاد خود می پردازد: معتقدم در اینگونه مواقع، هر کس شک و ریب و نظری برای آمدن یا نیامدن در ذهن دارد، اولا حتی الامکان منعکس نکند و روی آن به خوبی فکر کند و مشورت کند. اگر به این نتیجه رسید که در صحنه حاضر نشود که بحثی جدا دارد؛ اما اگر به این رسید که باید در عرصه حاضر شود آن موقع اعلام کند. هیچ کدام که از وضع و صحنه به خوبی مطلع نیستیم! باید قطعا بدانیم این صحنه و رقابت از جهات مختلف بسیار سخت و دشوار است. لذا باید اعلام کند که هست یا نه. اگر احساس تکلیف کند، برای انجام وظیفه می آید؛ حال فرقی نمی کند نتیجه آن پیروزی یا شکست، رای آوردن یا نیاوردن باشد.
بحث های موافق و مخالفی که حول و حوش افراد می شود، اصلی ترین دلیلی است که وی برای اعتقاد خود ذکر می کند.
او معتقد است: حرف های نامطلوب _چه له و چه علیه_ نتیجه سوئی برای شخصیت ها و فرهنگ ما دارد. چهار سال پیش هم وقتی برای دعوت از آقای هاشمی می رفتند می گفت من در حال فکر کردن هستم. اگر افراد مناسب بیایند من نمی آیم.
کروبی تاکید می کند که بحث درباره هاشمی را به این دلیل مطرح می کند که دیگر برای انتخابات مطرح نیست.
وی ادامه می دهد: برداشت همه، این بود که آقای هاشمی از سوی دیگران تحت فشار است یا خود، به جایی رسیده است که نمی خواهد بیاید. نتیجه آن نحوه سخن گفتن، همین شد که شاهد بودیم. اگر این شیوه نوعی آزمایش بود، به نظرم دیگر اقدامی سوخته است. منظورم مهندس موسوی نیست، آقای خاتمی نیست، جناب آقای هاشمی هم نیست. نظرم این است که هر کس که گزینه آمدن را در ذهن دارد، نباید آن را منعکس کند تا به نقطه مطلوبی برسد. هر گاه به این نقطه رسید اعلام کند. چون بحث هایی می شود که هر کس با دیدگاه خود، از آن برداشت می کند و این برداشت ها اثر سوء دارد.
نامزد حزب اعتماد ملی برای انتخابات آتی ریاست جمهوری به ذکر مثال هایی می پردازد: آقای عارف بسیار صریح و شفاف از روز اول گفت من برای آمدن مصمم هستم. اما اگر آقای خاتمی بیاید نمی آیم. وی با یک کلمه، بحث را روشن کرده است. آقای نجفی به صراحت گفت من نیستم و نمی آیم. اما اینگونه دوپهلو و سه پهلو حرف زدن درباره مهندس موسوی به نظر من مطلوب نیست. آقای موسوی برای همه ما معزز است.

** من به این تعبیر اعتراض دارم
روزنامه اعتماد ملی چندی پیش و با مطرح شدن گزینه مهندس موسوی، تعبیری با عنوان مهندس خاموش داشت.
دبیر کل حزب اعتماد ملی تاکید می کند: من به این تعبیر اعتراض کردم. آقای موسوی هیچگاه خاموش نبوده است. او در مجامع حضور دارد و در مجمع تشخیص مصلحت نظام، شورای انقلاب و شورای امنیت ملی نظراتی می دهد و مواقعی هم در جراید و روزنامه ها صحبت کرده است. وی در حساس ترین جلسه ها حضور داشته و دارد. خاموش نبودن یا حرف زدن به معنای این نیست که هر روز مصاحبه کند و حرفی بزند.
کروبی تصریح می کند: تصمیم گیری در این صحنه ها با توجه به فرصت چهار و پنج ماهه تا انتخابات باید سریع تر صورت گیرد. هر کس که احساس می کند تکلیف دارد، باید تصمیم بگیرد. البته این نظر شخصی من است و به عنوان دستور یا تعیین تکلیف نیست. در این دو دوره حضور داشتم و دیدم این نحوه حرف زدن و معلوم نبودن تصمیم ها، نتیجه خوبی ندارد.

** من نمی گویم میر حسین نمی آید
پس می توانیم در نهایت از صحبت های شما این برداشت را کنیم که مهندس موسوی نمی آید؟
نه. خوب شد که پرسیدی! من نمی گویم که نمی آید... نمی دانم. اینگونه خبرها رسید و حول و حوش آن بحث های بیشتری شد. کم کم به دلیل این بحث ها کار به آنجا رسید که دفتر، تکذیبیه داد و بحث هایی در سایت ها شد. در اینگونه مسائل حواشی زاییده می شود. می آید و نمی آید را نمی دانم.
کروبی در پاسخ به اینکه آیا با مهندس موسوی دیداری داشته است یا نه؟، می گوید: نه. اما خود من از اول حرفی زدم که باز هم می گویم. الان باید فضا به گونه ای باشد که افراد بیایند و طرفین فعالیت ها را آغاز کنند. مشکلات زیاد است. اگر هر کس از الان آمادگی خود را اعلام کند و حکمیت را بپذیرد آن موقع بررسی می شود؛ اما الان باید از اینکه کسی اعلام کند می آید، استقبال کرد. جمعی برای او وارد صحنه می شوند و کار می کنند. معتقدم همیشه و بخصوص در این شرایط نیاز به شور و نشاط فوق العاده ای و همچنین تغییراتی در قوه مجریه داریم؛ همانگونه که من در شعار خود گفته ام.

مهدی کروبی که بیست و یکم مهرماه آمادگی خود را برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد، شعار انتخاباتی تغییر وضع موجود قوه اجرایی با خرد جمعی را مطرح کرده است. تغییر به عنوان شعار اصلی کروبی در حالی اعلام می‏شود که تلاش برای تغییر و تغییر خواهی، شعار انتخاباتی باراک اوباما، نامزد دموکرات‏ها در انتخابات ایالات متحده بود.
وضع انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا نیز موردی است که کروبی در ادامه سخنان خود به آن اشاره می کند. وی بر این باور است که: در آمریکا انتخابات پرشوری برگزار شد. به علاوه آنان بر اساس چارچوب های خود پیش رفتند.
البته کروبی تصریح می کند: نمی خواهم آینده آن را پیش بینی کنم. حکومت آمریکا منافع ملی خود را دارد. شان ملت ایران و جمهوری اسلامی این است که ما هم انتخابات پر شور و نشاطی داشته باشیم. این مهم است که چه فردی در راس قرار می گیرد، اما میزان مشارکت، پایگاه هر فرد یا جریان و اینکه چه تعداد را پای صندوق های رای می آورد، نیز به حساب می آید. طبیعی است که بگویند فلان کس و فلان جریان این میزان رای داشت. همانگونه که اخیرا جمعی با دکتر معین صحبت می کردند و گفتند شما بیش از چهار میلیون رای داشته ای. نتایج کل این جریان، برای کشور خوب است. درست است که یک نفر رییس جمهور می شود، یک مجموعه وزیر و وکیل می شوند، اما برای کل کشور و نظام این شور و نشاط ها خوب است. لذا می گفتم مانع افراد نشوید و نگویید که فردی نیاید یا چرا فلان فرد آمد. نفس آمدن، خوب است و فعلا به این مورد نیاز داریم.
وی ادامه می دهد: به همین بخش اضافه کنید در نهایت نیز وحدت و اجماع نسبی به وجود می آید.

علاوه بر نظری که کروبی درباره بحث های مرتبط با مهندس موسوی مطرح کرد، عده ای نیز معتقدند در نتیجه طرح سخنان آقای موسوی، اختلافاتی بین حامیان آقای خاتمی رخ داده است و در خود شک و تردید حس می کنند. عده ای هم گفتند این صحبت را مهندس موسوی گفته است تا خاتمی را مجبور به اتخاذ تصمیم برای آمدن یا نیامدن کند.
کروبی درباره بحث های مطرح شده می گوید: من نمی دانم چه چیزی در ذهن آقای موسوی بوده است. اما درست است که این سخنان محل بحث در هواداران خاتمی شد. بعضی رسانه ها هم تعابیر خوبی نداشتند و مقالاتی نوشتند. این بحث ها به همان دلیل است که من مطرح کرده ام که باید زودتر بگویند من هستم یا نه.

کروبی در زمان نخست وزیری مهندس موسوی، ریاست مجلس شورای اسلامی را بر عهده داشت. از او می پرسیم: آیا این هدف برای آقای موسوی مفروض است که بخواهد چنین صحبتی را برای کمک به تصمیم گیری آقای خاتمی مطرح کند یا خیر؟
کروبی: برای آمدن یا نیامدن؟ 

** آمدن یا نیامدن خاتمی در تصمیم من تاثیری ندارد
عده ای علاوه بر طرح موضوع ایجاد شک و تردید در کروبی، معتقد بودند به دلیل زیاد شدن احتمال حضور خاتمی، کروبی کنار کشیده تا شرایط را بسنجد.
کروبی این موضوع را رد می کند و پاسخ می دهد: آقای خاتمی برای ما بسیار معزز و شریف است، اما آمدن یا نیامدن آقای خاتمی در تصمیم من اثری ندارد.
وی ادامه می دهد: در دوره قبل به دلیل وجود آقای هاشمی، شرایط سنگین تری وجود داشت و قدرت و وزارتخانه ها هم در دست دولت اصلاحات بود. وقتی به نتیجه نهایی رسیدم، آمدم. با این همه در سفر به شهرستان ها میزان استقبال ها را دیدید.
شیخ اصلاحات با اشاره به نظر برخی مبنی بر اینکه اگر آقای خاتمی بیاید رای پراکنده می شود گفت: معتقدم این حرف ها را برای اواخر زمان انتخابات و فرضا اسفندماه بگذاریم. ابتدا باید دید چه کسانی برای آمدن مصمم هستند. در این دو ماه و از وقتی که من آمدن خود را اعلام کرده ام هنوز کسی نگفته است می خواهد بیاید یا نه. من حکمیت را قبول دارم و کسی که می آید نیزمانند من باید اعلام کند نظر این حکمیت را می پذیرد یا نه. سپس تا تاریخی پیش می رویم و اوضاع را می سنجیم.
کروبی خاطرنشان می کند: الان در این شرایط، فردی چون آقای موسوی یا خاتمی در حال تردید و شک می گوید ممکن است من بیایم. ببینید که چه حرف های موافق و مخالف او زده می شود و چه چهره هایی بحث می کنند. وقتی گفتید و جلو رفتید این بحث ها زیاد می شود و می توان تصمیم درستی گرفت. 

** دیدار با خاتمی
از کروبی درباره آخرین دیدار وی با خاتمی می پرسیم.
وی دیدارها را در دو جنبه دسته بندی کرد: نشستن و گفت و گو و صحبت و ... را قبل از آنکه اعلام آمادگی کنم، داشتیم. ملاقات هایی نیز در جلسه ها، مراسم شام یا عروسی و مجالس دیگر می شود که به 15 روز پیش برمی گردد. در این جلسه ها همدیگر را می بینیم و صحبت می کنیم.

درباره چه مسائلی صحبت می کنید؟
کروبی می گوید که طی این دیدارها با خاتمی درباره مسائل عادی و گاهی هم سیاسی صحبت هایی می شود. مواردی چون مسائل اقتصادی، خواسته های مردم یا اینکه انشاالله انتخابات به خوبی برگزار می شود.
به عنوان دو تن از سران اصلاحات به یکدیگر گفته اید که مثلا «اگر من بیایم، اینگونه می شود» یا «اگر شما بیایید چه اتفاقی می افتد»؟
کروبی این امر را تایید می کند اما درباره جزییات آن فقط به گفتن این جمله بسنده می کند: چندی پیش در ماه رمضان درباره انتخابات نشست صمیمانه ای داشتیم و به طور مبسوط با یکدیگر صحبت کردیم.
وی درباره ادامه یافتن این جلسه ها می گوید حتما جلسات بعدی با آقای خاتمی و سایر دوستان مجمع خواهیم داشت و به جلسه های متعددی که با موسوی خویینی ها داشت اشاره می کند. 

** دیدار با هاشمی رفسنجانی
کروبی در دومین دوره مجلس شورای اسلامی که ریاست آن را هاشمی رفسنجانی بر عهده داشت، نائب رییس بود. وی درباره دیدارهای خود با هاشمی می گوید: آقای هاشمی که چندان در محافل و مراسم نمی آید. باید به طور رسمی وی را ببینیم. من که به مجمع تشخیص نمی روم.
نائب رییس هاشمی در دومین دوره مجلس شورای اسلامی درباره آخرین دیدار خود نیز تصریح می کند: قبل از اینکه خدمت آیت الله خامنه ای بروم که برای آمدن خود صحبت کنم. ماه رمضان بود.
وی اظهار می دارد که در دیداری با هاشمی درباره کاندیداتوری خود صحبت نکرده است و درباره موضوعات مطرح در آخرین دیدار توضیح می دهد: درباره اینکه چه کارهایی باید در انتخابات کرد و مسائل کلی دیگر صحبت کردیم. مثلا من سوال کردم آمدن در ذهنت هست؟. او گفت: حتما نیست. حتی اگر به من بگویند بیا، استدلال می کنم نه. اما آن دفعه از اول می گفت نمی خواهم بیایم؛ مگر ضرورتی باشد. این حرف بقیه را نگه می دارد. اما این دفعه گفت مصلحت نمی بینم و حتما نمی آیم.

درباره آقای خاتمی یا اینکه شما و آقای خاتمی همزمان بیایید، صحبتی شد؟
کروبی: صحبت های جدی شد. بحث آن برای بعد بماند.

پس چنین صحبتی شد؟
کروبی: بله. درباره آقای خاتمی صحبت شد و اینکه چه باید کنیم.

از او می خواهیم بیشتر توضیح دهد: درباره همزمانی حضور ما صحبت هایی شد اما هم نظر من و هم نظر آقای هاشمی این بود که من و آقای خاتمی به طور همزمان نمی‌آییم. نتیجه این حرف ها این بود که باهم نمی آییم.

نامزد حزب اعتماد ملی درباره این شایعه که هاشمی به خاتمی گفته است بیاید، می‌گوید: نزدیکان آقای هاشمی می گویند که آقای خاتمی بیاید اما از آقای هاشمی نشنیده ام. با این حال از نزدیکان وی نیز با واسطه یا مستقیما شنیده ایم.

پس آقای هاشمی نظر خود را داد که باید در جبهه اصلاحات چه کرد؟
کروبی: برای انتخابات!

درباره بحث جبهه اصلاحات در انتخابات؟
کروبی: بله. نقطه نظرها را می گفت؛ اما او هم هنوز به نقطه نظر واحد نرسیده است که چه کند.

آقای هاشمی؟
کروبی: نه... آقای خاتمی. آقای هاشمی درباره کل آمدن و اینکه چه کسانی بیایند و چه کسانی نه، صحبت کرد. من هم درباره تصمیم خود چیزی نگفتم. اما معلوم بود من هم در حال فکر کردن هستم. اینکه آیا ائتلاف می شود یا نه، آقای خاتمی می آید یا نه، وضع آن جبهه چگونه می شود و ... مطرح شد. آن روزها بحث تشکیل دولت وحدت ملی و سخن آقای ناطق نوری بود. چنین بحث هایی با آقای هاشمی شد اما نه با آقای خاتمی.
وی تاکید می کند: آقای هاشمی زیاد وارد این بحث ها نمی شود. اما آدم می فهمد در ذهنش چه می گذرد. به من چیزی نگفته است.

البته منطقی است اگر می خواهید تا پایان انتخابات بمانید، همین مورد را در ذهن داشته باشید!
کروبی: بله.

رییس مجلس ششم شورای اسلامی این امر را طبیعی می داند که عده ای از اعضای کارگزاران بر این عقیده باشند که حتی اگر نتیجه اجماع، کروبی شود باز هم برخی اعضا مانند محمد هاشمی، مخالفت کنند.
کروبی معتقد است: پرسش شما درباره اینکه عده ای شما را در محافل خصوصی قبول دارند و ستایش می کنند اما در عمل چرا اینگونه است؟ به همین مسئله بر می گردد.
وی با اشاره به اختلافاتی که در اصلاحات و گروه چپ به وجود آمده است، متذکر می شود: اختلاف که بیخود به وجود نمی آید! بینش هایی سبب اختلاف می شود. مثلا در سال 76 در اصل قضیه اختلافی نبود، لذا وحدت بود. اما بعدها اختلافاتی پیش آمد و مواردی از اختلافات نیز، جدی بود. نتایج آن هم همین شد که عده ای انتخابات مجلس هفتم را تحریم کنند و اینچنین شد.
شیخ اصلاحات تصریح می کند: الان تلاش می کنند که ببینند افرادی می توانند از دیدگاه های خود خارج از مصلحت شخصی تنازل کنند یا نه، تا شکست نخوردند. اختلاف وجود دارد. مدام دم از وحدت می زنند اما طبیعی است که مقداری هم اختلاف دید وجود دارد.
وی ادامه می دهد: من معتقدم به هر صورت اجماع نسبی می شود اما بعید می دانم به اجماع کامل برسیم؛ مگر اینکه تشکل ها برای اینکه از هم نپاشند و به سرنوشتی مانند همبستگی دچار نشوند. اگر هم مخالف مسئله ای هستند، باید تحمل کنند. آن موقع اینگونه نبود.
به اعتقاد او باید برای اجماع و وحدت تلاش شود تا آرا تکه تکه و متفرق نشود.
وی باز هم تاکید می کند: اینکه انتظار داشته باشیم اجماع کاملی رخ دهد، چنین چیزی رخ نمی دهد. حتی آنان هم الان گرفتارند. به نظر می آید آن دوستان هم با توجه به صحبت هایی که در بین آنان می شود، اجماع کاملی در بین آنان نیست. من می دانم آنان به گونه ای مدیریت می شوند که به هم نریزند. 

** کروبی و کرباسچی
برخی شایعات مبتنی بر این است که مهدی کروبی، کرباسچی را به عنوان معاون اول خود در نظر دارد. کروبی تاکید می کند: هنوز تصمیم نگرفته ام. اما مسلما در ذهنم هست.

پس من پاسخ به سوال قبل را چه بنویسم؟
کروبی: بگویید درباره آقای کرباسچی پرسیدیم. وی گفت آقای کرباسچی به من محبت دارد، طرفدار من هم هست اما این بحث ها هنوز نشده است. ایشان به من علاقه مند است و من هم وی را قبول دارم.

وی صحبت درباره رییس ستاد انتخاباتی خود را به بعد موکول می کند تا برخی رایزنی ها را انجام دهد.

در دوره نهم انتخابات ریاست جمهوری، علی اکبر محتشمی پور، عضو مجمع روحانیون مبارز ریاست ستاد کروبی را بر عهده داشت. وی درباره سپردن ریاست ستاد در این دوره به محتشمی پور تاکید می کند: من با آقای محتشمی پور صحبتی نکرده ام. چون عضو تشکیلاتی است که از قبل اعلام کرده است اگر آقای خاتمی داوطلب شود، ما از او حمایت می کنیم.

کروبی زمان فعال سازی ستادهای انتخاباتی را نیز نزدیک دانست.

50 هزار تومان شما را که الان دولت 70 هزار تومان کرده است!
کروبی: ما در مسائل سیاسی و اقتصادی حرف های جدیدی داریم که به موقع می گوییم.

وی در پاسخ به این پرسش که اگر در نهایت، اصلاح طلبان تصمیم بگیرند شما و آقای خاتمی همزمان با هم در عرصه باشید در روابط شما با آقای خاتمی اثری خواهد داشت؟، می گوید: نه. من به آقای خاتمی علاقه مندم و آقای خاتمی هم به من علاقه مند است. رفاقت و دوستی ما به هیچ وسیله از بین نمی رود.

مراسم سالگرد پدر آقای خاتمی دعوت شدید؟
کروبی: نه. چیزی به ما نگفتند.

نامزد حزب اعتماد ملی در پاسخ به این پرسش که اگر زمانی خاتمی نیاید، امکان دارد وی را به عنوان یکی از اعضای کابینه خود معرفی کنید؟، می گوید: نه. این کار نوعی توهین به آقای خاتمی است. در کشورهای دیگر این امر معمول است اما در ایران چنین چیزی تاکنون اتفاق نیفتاده است. مثلا من که رییس یک قوه بودم تا الان نرفته ام معاون شوم. آقای ناطق هم این کار را نکرده است. حتی آقای موسوی هم تاکنون پستی قبول نکرده است. در فرهنگ ما تا به حال نبوده است.

وقتی شرایط کنونی موجود در روسیه و رابطه پوتین و مدودوف را مثال می زنیم، می گوید: کار اصلی دست چه کسی است؟! نگفتم که این کار بد است! در فرهنگ ما نیست. زمانی که من رییس مجلس بودم آقای فیشر به ایران آمد که رییس مجلس بود. آقای فیشر در ترکیب بعدی نائب رییس شد و سپس رییس جمهور. آنجا این موارد وجود دارد اما در ایران تا به حال رخ نداده است.

از کروبی می پرسیم: اگر رییس جمهور شدید چه می کنید تا آخر دوره نگویید «رییس جمهور تدارکاتچی است»؟
کروبی: من هیچ وقت چنین چیزی نخواهم گفت. من هر کجا بوده ام در حد اختیارات قانونی عمل کرده ام و از ظرفیت کامل قانون استفاده کرده ام.

یا اینکه بگویید «نمی گذارند کار کنم»؟
کروبی: این را هم نخواهم گفت. اگر بخواهم چیزی بگویم همان روز که مسئولم طرح می کنم. رییس جمهور اختیاراتی دارد و از آن استفاده می کند. استقلال قوا هم قابل قبول است. من ابتدا باید از اختیارات خود استفاده کنم سپس آنجا که در اختیار من نیست ولی نیاز من است باید به سراغ رهبری بروم و از اختیارات ایشان برای حل مشکلات استفاده کنم. چیزی که زمان امام و رهبری معمول بوده است. با قوای دیگر هم تعامل کنم. من نمی توانم به قوه قضاییه بگویم چرا این حکم را داده ای! اگر هنوز حکم صادر نشده باشد باید برای تعامل بروم و صحبت هایی کنم. با گفت و گو و تعامل و همکاری، مشکلات را حل کنم. در برخی مواقع هم موضوع مربوط به من نیست و می گویم قوا از حق خود استفاده کرده اند. مثلا مجلس حق دارد وزیر من را بیندازد و حتی از خود من هم سوال کند. همچنین حق دارد من را استیضاح کند. من واقعیت را به مردم می گویم.
گیر ما این بود که در دوران اصلاحات عده ای شعارهایی دادند که توقعات را بالا بردند. شعارهایی که نه مصلحت کشور بود و نه عملی می شد و نه در توان اصلاحاتی ها بود. اصلا همین شعارها کارها را خراب کرد. 



کد مطلب : 9365
ارسال اين مطلب به دوستان
ارسال اين مطلب به دوستان
دريافت فايل مطلب
دريافت فايل مطلب
نسخه قابل چاپ
نسخه قابل چاپ