نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » مقاله » داخلی

آقای احمدی‌نژاد؛ یادتان که هست؟

ابراهیم خرازی

17 دي 1386 ساعت 20:23

برخی جامعه‌شناسان معتقدند که «حافظه تاریخی» مردمان ایران، حافظه‌ای کوتاه مدت و بس ضعیف است. حتی اگر چنین تعریفی درست باشد که با باور این قلم درست است، 3 سال زمانی طولانی و زیادی نیست که مشمول این قاعده گردد.

سه سال پیش یعنی در سال 1383 در همین روزها و ایام بارانی تند در تهران باریدن گرفت. آن روز کذایی، سید محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت میهمان همایشی در دانشگاه تهران بود که البته به دلیل ترافیک ناشی از بارندگی حدود یک ساعتی دیرتر از موعد مقرر به مراسم رسید. رئیس‌جمهور سابق به مجرد آغاز سخنان خود، با همان ادبیات ملایم و معروفش به گلایه از ساختارهای شهری پرداخت و از این نکته ابراز تاسف کرد که باریدن چند قطره باران، این گونه امور کلان‌شهر تهران را مختل می‌کند، ترافیکی سنگین را بر خیابان‌ها حاکم می‌سازد و سیلاب‌ها و زباله‌ها را به درون کوچه‌ها و معابر می‌کشاند.

آن انتقاد خاتمی البته با واکنش تند، بی‌سابقه و دور از انتظار شهردار وقت تهران که اکنون بر مسند ریاست‌جمهوری تکیه زده است، یعنی جناب آقای احمدی‌نژاد مواجه شد. دکتر احمدی‌نژاد با عباراتی که اکنون دیگر برای مردم داخل و حتی خارج از ایران شناخته شده است، دولت را مسئول این وضعیت دانست و به خاتمی طعنه زد که احتمالاً این بار از خط ویژه تردد نکرده‌ و «تازه» متوجه معضل ترافیک شده است. دکتر احمدی‌نژاد همچنین از این که رئیس‌جمهور وقت «انقدر دیر متوجه معضل ترافیک شده‌اند» ابراز تعجب کرد و به خاتمی توصیه کرد که در چند ماه مانده به پایان دوره ریاست جمهوری‌اش، از فرصت باقی‌مانده استفاده کند و گامی در جهت حل مشکلات مردم بردارد...

نمونه‌ای دیگر از این انتقادات، تصمیم دولت پیشین برای تعطیلی 3 روزه مدارس و ادارات پس از موج سرمای سال 1383 بود. آن هنگام؛ موج بی‌سابقه سرما و افت فشار گاز در مناطق سردسیر که به قطعی گاز در برخی شهرستان‌های ایران انجامید و همچنین تشدید آلودگی هوا به دلیل پدیده وارونگی، باعث شد تا دولت وقت مدارس، دانشگاه‌ها و ادارات دولتی در تهران را برای 3 روز تعطیل کند. هدف اصلی از این تصمیم، صرفه‌جویی در مصرف گاز بود تا مشکلات ناشی از افت فشار و قطعی گاز در برخی مناطق ایران مرتفع گردد. با این حال، چند تن از منتقدان دولت وقت از جمله یکی از مسئولان شهرداری تهران که اکنون در عالی‌ترین مسندهای اجرایی دولت نهم تکیه زده‌اند؛ دولت خاتمی را به باد انتقاد گرفتند که «ناکارآمد» است و «عُرضه» رساندن گاز به خانه‌های مردم آن هم در کشوری که دومین ذخایر گاز در جهان را داراست، ندارد. یکی از نمایندگان محترم مجلس که اکنون از حامیان سرشناس دولت است نیز به گلایه و اعتراض پرداخت که تعطیلی ادارات و مدارس اقدامی «اشتباه» بوده و باعث آسیب زدن به دانش‌آموزان و اقتصاد کشور شده است.

سه سال پس از این وقایع، بار دیگر سرمایی بی‌سابقه به ایران رسید. با آن که خدمات شهرداری تهران در سرمای امسال به عیان بهتر و منظم‌تر از سال‌های پیشین بود، بار دیگر باریدن باران باعث ترافیکی سرسام‌آور در پایتخت شد و افت فشار گاز، باعث گشت که گاز برخی از شهرستان‌ها قطع شود. تعلیق صدور گاز ترکمنستان به ایران نیز البته بر شوری ماجرا افزود و باعث گشت که ابعاد قطعی گاز به مراتب وسیع‌تر از سال 83 گردد. در نهایت، دولت نهم نیز همانند دولت هشتم برای دو روز تمامی مدارس، دانشگاه‌ها و ادارات در تهران و چند استان دیگر را تعطیل اعلام کرد.

البته، هیچ کس رئیس‌جمهور فعلی را به باد انتقاد نگرفت و هیچ کس دولت نهم را «بی‌عرضه» نخواند. هیچ کس سعی نکرد از «سرمای» خانه‌های مردم در برخی شهرستان‌ها، تنور خود در انتخابات مجلس را «گرم» کند و هیچ کس قطع گاز در برخی نقاط یا در راه ماندن مسافران زیر کولاک را بر سر دستگاه‌های مسئول که شبانه‌روز برای حل مشکلات تلاش می‌کردند، نکوبید.

اما جناب آقای رئیس‌جمهور، حرف‌های 3 سال پیش که یادتان هست؟ اگر رئیس‌جمهور سابق 5 ماه وقت داشت تا توصیه‌های شما را عمل کند، شما حداقل 2 سال وقت دارید. بگذریم از این که رئیس‌جمهور سابق در مقابل شهرداری تهران و سایر دستگاه‌های خارج از کنترل دولت مقاومتی نشان نمی‌داد اما دولت حضرتعالی در موارد بسیاری شهرداری تهران و مشخصاً متروی تهران را از چتر حمایتی خود خاج کرده و حتی از پرداخت بودجه‌های مصوب و یارانه‌های مصوب مجلس شورای اسلامی نیز استنکاف کرده است. این را هم بگذریم که دولت‌های پیشین چه دولت‌هاشمی و چه دولت خاتمی هیچ‌گاه منتقدان خود را با انواع و اقسام اتهامات و فشارها از میدان به در نمی‌کردند اما مقامات ارشد فعلی منتقدان را «کودتاچی»، «عامل بیگانه»، «جاسوس» و... می‌خوانند. حتی اجازه بدهید انکار تمام دستاوردهای دولت‌های هاشمی و خاتمی و «بی‌سابقه» خواندن هر تصمیم ساده در دولت نهم را نیز نادیده بگیریم.

اما حرف‌های سه سال پیش که یادتان هست؟ هنوز دو سال وقت دارید.