17 شهريور 1387 ساعت 15:10
استيضاح چرا؟! [حسین شریعتمداری] سرمقاله کیهان-17 شهریور 87 |
اگر 82 نماینده ای كه طرح استیضاح وزیرآموزش و پرورش را امضاء و ارائه كرده اند كماكان برنظر خود باقی باشند، این طرح-مطابق ماده 230 آئین نامه داخلی مجلس- روز چهارشنبه 87.6.20 در دستور كار جلسه علنی مجلس شورای اسلامی قرار می گیرد. برخی گزارش ها حكایت از آن دارند كه تعدادی از امضاءكنندگان طرح استیضاح، امضای خود را پس گرفته اند، ولی براساس آئین نامه داخلی مجلس، استیضاح یك وزیر با حداقل 10 امضاء قابل طرح در مجلس خواهد بود.
و اما... درباره این استیضاح، چند نكته گفتنی هست كه امید است، شنیدنی هم باشد.
1- ابتدا باید گفت كه نگارنده در پی حمایت از عملكرد وزیر آموزش و پرورش و یا اعتراض به آن نیست، بلكه موضوع این یادداشت نكته ای فراتر از عملكرد چندماهه یك وزیر و یا اعتراض چندگانه جمعی از نمایندگان است، لطفاً بخوانید؛
2- آقای دكتر علی احمدی وزیر محترم آموزش و پرورش روز 30 بهمن ماه 1386 از مجلس شورای اسلامی رأی اعتماد گرفته و به كار مشغول شده است. به بیان دیگر، فقط 26 هفته از دوران وزارت ایشان می گذرد. آیا 82 نماینده محترم مجلس شورای اسلامی مدت زمان 26 هفته را زمان كافی برای ارزیابی عملكرد یك وزیر- آنهم وزارت آموزش و پرورش با گستردگی فراوان و موضوعات بسیاری كه دارد-می دانند؟!
3- موضوع اصلی كار وزارت آموزش و پرورش، امور مربوط به دانش آموزان است و مسئولیت معلمان شریف نیز در بستر و چارچوب همین موضوع اصلی تعریف می شود. و اما، از مجموع 26 هفته ای كه وزیر آموزش و پرورش تصدی این وزارتخانه را برعهده داشته است، با احتساب2 هفته تعطیلات نوروزی و نزدیك به 13 هفته تعطیلات تابستانی، فقط 11 هفته از دوران تصدی 26 هفته ای وزیر آموزش و پرورش در ارتباط مستقیم با دانش آموزان بوده است و سوال این است آیا 11 هفته از كار مستقیم با دانش آموزان كه مسئولیت اصلی وزیر آموزش و پرورش است برای ارزیابی عملكرد ایشان و قضاوت درباره آن كفایت می كند؟!
4- این روزها، همزمان با طرح استیضاح وزیرآموزش و پرورش، در آستانه بازگشایی مدارس هستیم و فقط 2 هفته تا زمان بازگشایی مدارس - اول مهرماه- فاصله داریم. آیا 82 نماینده محترم كه طرح استیضاح وزیرآموزش و پرورش را ارائه كرده اند، این مقطع زمانی را برای استیضاح - با فرض آن كه حق با آنها باشد-زمان مناسبی می دانند؟ و آیا درباره پی آمدهای سوء این استیضاح در آستانه بازگشایی مدارس اندیشه كرده اند؟
5- استیضاح وزیرآموزش و پرورش حتی اگر نتیجه آن كسب رأی اعتماد مجدد و ابقای ایشان در وزارت باشد، به یقین با مواردی از تنش در میان معاونان، مدیران، معلمان و بدنه اجرایی وزارتخانه همراه خواهد بود كه بعید است نمایندگان محترم امضاءكننده طرح استیضاح با این تنش های احتمالی در آستانه سال تحصیلی موافق باشند.
6- برخی از محورهای مورد اعتراض نمایندگان محترم در طرح استیضاح، از جمله موضوع ها و مسائل كهنه و مزمن در وزارت آموزش و پرورش است كه ریشه ای چندین و چند ساله دارد و انتساب آن به وزیركنونی آموزش و پرورش دور از انصاف است، نظیر عدم پرداخت سرانه دانش آموزی از مهرماه 86- كه مربوط به 5 ماه قبل از تصدی وزیركنونی است- ضمن آن كه وزیر فعلی این نقیصه را می پذیرد. ولی علت اصلی عدم پرداخت را در عدم تخصیص اعتبار مورد نیاز می داند. و یا مواردی گنگ و تعریف نشده هستند، مانند «بی توجهی به مشكلات فرهنگیان»! كه موضوعی كشدار و پردامنه و باقیمانده از سال های دور است، یا مسئله ای نظیر ناتوانی در اداره وزارتخانه كه نیاز به ارائه تعریف مشخصی از «توان اداره» دارد و...
و اما، از جمله موارد دیگری كه به عنوان دلیل استیضاح ارائه شده آن است كه وزیركنونی آموزش و پرورش، از اهالی آموزش و پرورش نبوده است.كه این موضوع اگرچه قابل بحث و فحص است ولی در صورت وارد بودن ایراد یاد شده، بخشی از این ایراد و اشكال به خود مجلس شورای اسلامی مربوط می شود كه به ایشان رأی اعتماد داده است.
7- نه فقط نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی كه برگزیدگان ملت و برخوردار از بینش لازم در مسائل كشور هستند، بلكه كسانی هم كه فقط دستی از دور بر مسائل آموزش و پرورش دارند به خوبی می دانند كه مشكلات و بایدها و نبایدهای این وزارتخانه پرجمعیت و سرنوشت ساز، ردپایی درگذشته های دور دارد و همواره نیز به عنوان یكی از با اهمیت ترین مسائل- كه البته به آن اهمیت چندانی داده نشده است- مطرح بوده و هست. بنابراین بازخواست وزیری كه فقط 26 هفته از وزارت او می گذرد برای موضوعات و مشكلاتی كه ریشه دیرینه دارند، اگرچه حاكی از مسئولیت شناسی نمایندگان محترم است ولی كمی تا قسمتی دور از انصاف نیز هست.نیست؟!
8- بر فرض آن كه وزیر آموزش و پرورش در جلسه علنی روز چهارشنبه مجلس شورای اسلامی استیضاح شده و استیضاح نیز رأی آورده و ایشان از وزارت عزل شود؛ خب! حالا چه كسی برای جایگزینی او موردنظر است؟ ممكن است پاسخ نمایندگان محترم این باشد كه وظیفه آنها عزل است و نصب وزیر بعدی برعهده دولت است.این پاسخ اگرچه ظاهری معقول و قانون پسند دارد ولی واقعیتی كه به یقین از نگاه نمایندگان استیضاح كننده نیز پنهان نیست، با ظاهر ماجرا تفاوتی در حد تضاد و تناقض دارد. زیرا در صورت عزل وزیر كنونی-كه بعید به نظر می رسد- بدون تردید رئیس جمهور محترم، برای وزارت بی وزیر خود، سرپرست تعیین می كند و نتیجه آن كه وزارتخانه ای با این اهمیت حداقل برای 3ماه از 12ماه باقیمانده مسئولیت دولت كنونی بدون وزیر باقی می ماند، آنهم در آستانه شروع سال تحصیلی جدید و...
و اما، سوال این است كه تحمل یك وزیر- بر فرض درستی اعتراض ها و ایرادهایی كه برای او برمی شمارند- در فاصله چندماه آینده از دوران دولت كنونی، آسیب بیشتری دارد یا عزل ایشان و پی آمدهای آسیب رسان فراوانی كه به دنبال خواهد داشت و از هم اكنون قابل پیش بینی است؟!
9- امسال آخرین سال از دوران مسئولیت دولت نهم است و آخرین سال- اگرچه شواهد و قرائن از انتخاب مجدد احمدی نژاد حكایت می كند- حال و هوای مخصوص خود را دارد و باید به دولت اجازه داده شود كه با همان شور و روحیه اولیه به خدمت خود ادامه دهد و صدالبته كه استیضاح وزیرآموزش و پرورش- صرفنظر از توانایی یا كم توانی او- در آخرین سال مسئولیت دولت نهم، چنانچه با حسن نیت هم باشد- كه هست- به یقین خالی از مشكل آفرینی برای دولت و آسیب رسانی به خدمتگزاری آن نخواهد بود.
باید توجه داشت كه نكته اخیر منحصر به دولت كنونی نیست، بلكه رعایت آن در همه دولت ها با هر سلیقه سیاسی و بینش و منش متفاوت، ضروری بوده و هست. در این زمینه اشاره به نامه رهبرمعظم انقلاب خطاب به مجلس هفتم می تواند الگوی مناسب و راهنمای موثری باشد. جالب آن كه موضوع نامه رهبرمعظم انقلاب در آن هنگام نیز استیضاح آقای مرتضی حاجی وزیرآموزش و پرورش دولت آقای خاتمی بوده است. نامه این است؛
جناب آقای دكتر حداد عادل ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
با سلام و تحیت
مجلس شورای اسلامی در دوره هفتم بحمدالله موفق شده است جهتگیری درست فعالیت خود را با ملاحظه نیازهای كشور انتخاب كند.ترجیح مطالبات عمومی و اساسی مردم بر انگیزه ها و گرایش های دیگر، شاخصه مهمی در این جهتگیری است كه به توفیق الهی، مجلس تاكنون به آن دست یافته و همچنان باید بر آن پای بفشارد. لازم میدانم به مناسبت مطرح شدن استیضاح وزیرمحترم آموزش و پرورش به جنابعالی و همه نمایندگان عزیز عرض كنم كه در شرایط كنونی كه ماه های آخر ماموریت خطیر دولت در حال سپری شدن است استیضاح وزیران هیچ سودی برای كشور و دستگاه های مسئول ندارد و متقابلاً زیان های محتمل آن بسیار و خطرات آن هشداردهنده است. البته مجلس موظف است كه از همه ابزارهای نظارتی قانونی خود استفاده كند.
والسلام علیكم جمیعاً و رحمه الله
سیدعلی خامنه ای
10- و اما، ممكن است مقصود نمایندگان محترم امضاءكننده طرح استیضاح، عزل وزیر آموزش و پرورش نباشد و تنها تذكر به ایشان را در نظر داشته باشند كه باید گفت، این مقصود مطابق اصل 88 قانون اساسی با سوال از وزیر آموزش و پرورش و مطابق ماده 192 آئین نامه داخلی مجلس، از طریق تذكر به وزیر مربوطه امكان پذیر خواهد بود بی آن كه نیازی به استیضاح باشد.
11- و بالاخره برخی از نمایندگان امضاءكننده طرح استیضاح وزیرآموزش و پرورش، كسانی هستند كه به تغییر نسبتاً گسترده وزرا از سوی دولت اعتراض و انتقاد جدی داشتند و تعجب آور است كه اكنون خود به همان راهی می روند كه مورد انتقاد آنان بود. بدیهی است كه استیضاح حق نمایندگان محترم مردم است ولی سخن این وجیزه در شرایط و زمان استیضاح كنونی است.
حسین شریعتمداری
کد مطلب : 6724