شهاب نيوز - انفعال در برابر فرعون چرا؟!

دولت مصر در هفته‌های اخیر مرتكب چند اقدام منفی علیه جمهوری اسلامی ایران شده است كه نوع رفتار متولیان سیاست خارجی كشور ما در برابر این اقدامات می‌تواند میزان پختگی آنها را نشان دهد.

رژیم حسنی مبارك به عنوان عكس العمل نسبت به فیلم « اعدام فرعون » كه توسط یك انجمن غیردولتی در ایران ساخته شده این اقدامات را بعمل آورد:

1 ـ با احضار رئیس دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در قاهره به ساخت این فیلم اعتراض كرد.

2 ـ تهدید كرد كه به عنوان مقابله به مثل فیلمی به نام « خمینی امام خون » خواهد ساخت.

3 ـ روزنامه‌های دولتی مصر را با یك برنامه ریزی حساب شده وادار كرد علیه جمهوری اسلامی ایران تبلیغات منفی كنند و به تعریف و تمجید از انورالسادات رئیس جمهور معدوم مصر بپردازند و از شهید خالد اسلامبولی كه در یك اقدام وظیفه شناسانه سادات را اعدام انقلابی كرد چهره‌ای منفی ترسیم نمایند.

4 ـ از اعزام وزیر امورخارجه خود به اجلاس وزرای خارجه كشورهای عضو جنبش عدم تعهد كه هفته دوم مرداد ماه جاری در تهران برگزار شد جلوگیری كرد و هیئتی در سطحی پائین تر به تهران فرستاد.

5 ـ از سفر قاریان مصری به تهران برای شركت در مسابقات قرائت قرآن كه به مناسبت مبعث حضرت رسول اكرم در مشهد برگزار شد جلوگیری كرد.

6 ـ موضعگیری‌های سیاسی متعددی توسط مقامات رژیم حسنی مبارك علیه جمهوری اسلامی ایران صوغت گرفت كه تفصیل آنها توسط خبرگزاری‌ها مطبوعات و پایگاه‌های خبری اینترنتی منتشر شد.

واضح است كه دولتمردان مصری به دلیل وابستگی به رژیم حسنی مبارك كه ادامه رژیم سادات است. منافع خود را در مقابله با هر اقدامی میدانند كه آنها و اسلافشان را زیر سئوال ببرد. اقدامات یاد شده علیه جمهوری اسلامی ایران نیز برهمین اساس بسیار طبیعی است و نمی توان از دولتمردانی كه ریشه در جامعه خود و باورهای مردم ندارند انتظاری جز دست و پا زدن‌های بی حاصل در برابر انتشار واقعیت‌های تاریخی داشت. حسنی مبارك 27 سال است كه جامعه مصر را به صورت پلیسی اداره كرده تا بتواند حاكمیت استبدادی و غیرمردمی خود را ادامه دهد. او حتی با همین سخت گیری‌ها و برخوردهای پلیسی نیز اگر حمایت‌های همه جانبه آمریكا نبود نمی توانست دوام بیاورد.

تكیه بر حمایت آمریكا تحت حفاظت اطلاعاتی رژیم صهیونیستی بودن جامعه را كاملا بسته نگهداشتن احزاب سیاسی را سركوب كردن سانسور مطبوعات و سایر رسانه‌های جمعی برخورد پلیسی با مخالفان و برگزار كردن انتخابات‌های فرمایشی كه از قبل نتایج آنها معلوم است مختصات رژیم حسنی مبارك است. دولتمردان مصری با تكیه بر همین مختصات است كه توانسته اند بر مسندهای دولتی تكیه بزنند و ادامه حیات بدهند.

با چنین رژیمی و با چنین دولتمردانی چگونه باید مواجه شد ؟ اگر سوابق رژیم مصر نیز به این مختصات اضافه شود جواب این سئوال را بهتر می‌توان داد.

1 ـ سادات توسط دختر جمال عبدالناصر متهم است كه ناصر را به قتل رسانده تازمام امور مصر را به دست بگیرد و سیاست چرخش به سوی آمریكا و رژیم صهیونیستی را به اجرا درآورد. نشریه « القدس العربی » از ماجرای درگیری دختران سادات و ناصر بر سر این موضوع و كشیده شدن ماجرا به دادگاه خبر داده و از قول هدی ناصر دختر جمال عبدالناصر نوشته است : وی در پاسخ به سئوالی درباره اتهام قتل عبدالناصر توسط سادات گفته است : « بله این احتمالی است كه به ذهن من نیز می‌آید سادات تنها كسی بود كه در 5 روز آخر عمر پدرم با او در ارتباط بود ». مرگ مشكوك جمال عبدالناصر درسن 52 سالگی بعد از شركت در كنفرانس سران عرب در سال 1349 این اتهام را تقویت می‌كند بویژه آنكه دختر جمال عبدالناصر در مصاحبه با روزنامه آمریكائی واشنگتن پست گفته است : « سادات از سال 1345 به استخدام سازمان جاسوسی آمریكا در آمده بود ».

2 ـ امضای قرارداد ننگین كمپ دیوید توسط سادات كه مقدمه‌ای شد برای باز شدن راه عادی سازی روابط كشورهای عربی با رژیم صهیونیستی و سفر سادات به تل آویو و به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی كه بزرگترین ننگ در تاریخ مصر شناخته شده اقدامی بود كه وابستگی كامل سادات به آمریكا و صهیونیسم بین الملل را نشان داد. اقدام افسر رشید ارتش مصر خالد اسلامبولی كه سادات را اعدام انقلابی كرد پاسخ روشنی بود كه انقلابیون مصری به این خیانت بزرگ دادند.
3 ـ سادات روابط مستحكمی با محمدرضا پهلوی شاه ایران كه مهره سرسپرده آمریكا بود داشت و این روابط كاملا نشان میداد كه وجه مشترك این دو نفر وابستگی آنها به آمریكاست.

4 ـ شاه ایران در دیماه 1357 هنگامی كه از ترس مردم از ایران فرار كرد مستقیما به مصر رفت و سادات با آغوش باز از او استقبال و پذیرائی نمود و تا زنده بود نیز از او حمایت كرد.

حسنی مبارك در زمان حكومت سادات سفیر وی در آمریكا بود و او نیز تربیت شده سازمان جاسوسی آمریكاست. به همین دلیل آمریكا بعد از معدوم شدن سادات در سال 1360 حسنی مبارك را به جای او به ریاست جمهوری مصر رساند و تا امروز نیز از او برای ماندن در این مسند حمایت كرده است. موضعگیری آشكار امام خمینی در ماجرای ترور سادات و تجلیل ایشان از خالد اسلامبولی و توصیه اكید به مردم مصر كه نگذارند آمریكا مهره دیگر خود را به جای سادات بر آنها مسلط كند ماجراهای پشت پرده روابط سادات و مبارك با آمریكا را افشا كرد.

اكنون با توجه به این واقعیت‌ها وزن رژیم كنونی مصر كاملا مشخص و پاسخ این سئوال كه با دولتمردان مصری چگونه باید رفتار كرد كاملا آشكار می‌شود.

متاسفانه وزارت امورخارجه ما با اقدامات خصمانه رژیم قاهره كاملا انفعالی برخورد كرد و نه تنها پاسخ یاوه گوئی‌های دولتمردان مصری را نداد بلكه تلاش كرد از یكطرف خود را مخالف ساخت فیلم « اعدام فرعون » نشان دهد و از طرف دیگر با اصرار و التماس از رژیم مصر بخواهد در برابر این اقدام عكس العمل نشان ندهد و در همین حال سازندگان فیلم « اعدام فرعون » را نیز با تحت فشار قرار دادن وادار به عقب نشینی كند! از تفصیل این ماجرا و ورود به جزئیات آن در میگذریم اما متولیان سیاست خارجی ما باید به این سئوال پاسخ بدهند كه چرا سیاست خارجی ما در برابر رژیم وابسته مصر منفعل است یك روز میگوئیم آماده ایم تا آخر وقت اداری همین امروز سفارتمان را در قاهره دائر كنیم روز دیگر مقامات بلندپایه خود را یكی پس از دیگری به مصر میفرستیم و به دولتمردان مصری اصرار و التماس می‌كنیم كه با ما رابطه برقرار كنید و حالا هم بجای آنكه از ترسیم واقعیت‌های تاریخی در قالب هنر حمایت نمائیم در برابر فرعون مصر دچار انفعال میشویم !

متولیان سیاست خارجی جمهوری اسلامی باید به این نكته توجه نمایند كه حتی در شرایطی كه تصمیم نظام بر این باشد كه با دولت مصر رابطه برقرار شود این رابطه باید با حفظ عزت و كرامت ملت ایران و پاسداری از اصول و آرمان‌های انقلابی باشد نه انفعال و امتیازدهی و پائین آوردن تابلوی خیابان شهید خالد اسلامبولی و كوتاه آمدن در برابر خواسته‌های غیراصولی دولتمردانی كه سر تا پایشان غرق در وابستگی به آمریكا و صهیونیسم بین الملل است. مردان سیاست خارجی جمهوری اسلامی قبل از آنكه مامور عادی سازی روابط سیاسی با دولت‌هاباشند مسئول حفظ ارزشها و آرمانهای انقلابی ملت ایران هستند و با برخوردهای انفعالی هرگز نمیتوان به چنین مسئولیت خطیری عمل كرد.