شهاب نيوز - ضعف مشاوران آقای رئیس‌جمهور

شهاب‌نیوز- کوتاهی مشاوران دکتر احمدی‌نژاد یا ضعف احتمالی آن‌ها باعث شد که رئیس‌جمهور برای دومین بار طی ده روز گذشته یک «اشتباه» را تکرار کند و البته کاخ سفید و رسانه‌های آمریکایی نیز حداکثر بهره‌برداری را از این کوتاهی مشاوران رئیس‌جمهور ایران به عمل آوردند.

دکتر احمدی‌نژاد روز چهارشنبه در اجتماع مردم قم برای دومین بار در یک هفته اخیر تصریح کرد که آمریکا هیچ گاه اسامی بیش از 3000 کشته حادثه 11 سپتامبر را اعلام نکرده است.

تاکید مجدد رئیس‌جمهور بر این که «آمریکا هیچ گاه اسامی کشته شدگان حادثه 11 سپتامبر را اعلام نکرده» در حالی است که کاخ سفید 8 روز پس از حادثه، این اسامی را رسماً منتشر کرد و از همه مهم‌تر؛ در بنای یادبودی که در محل برج‌های دوقلو ساخته شده اسامی تمام این افراد (بیش از 3000 نفر) بر روی دیوار و بنای گرانیتی حک شده است. ضمن آن که پوستر معروفی که شامل تصاویر تمام این افراد است، هر ساله در سالگرد حادثه 11 سپتامبر مجدداً چاپ شده و توزیع می گردد.

تشکیک در حادثه 11 سپتامبر و این گمانه‌زنی که ممکن است «سیا» خود در ماجرای حمله به برج‌های دوقلو دست داشته باشد یکی از فرضیات معروفی است که توسط تعداد زیادی از رسانه‌های کشورهای اسلامی، آمریکای لاتین و حتی برخی از رسانه‌های آمریکایی مطرح شده است. بنابراین، مساله در حال حاضر این نیست که آیا تشکیک دکتر احمدی‌نژاد در ماجرای 11 سپتامبر (همانند انکار هولوکاست) به نفع سیاست خارجی ایران است یا خیر. مساله این است که اگر تیم مشاوران رئیس‌جمهور تصمیم گرفته‌اند به عنوان یک راهبرد سیاسی (درست یا غلط) ماجرای 11 سپتامبر را با سئوال مواجه کنند، چرا اطلاعات غلطی را به رئیس‌جمهور ارایه کرده‌اند که نادرستی آن محرز و قطعی است و هیچ کس در دنیا نمی‌تواند منکر آن شود.

تاکید می‌کنم که هدف این مقاله بررسی ماجرای 11 سپتامبر یا بررسی میزان انطباق اظهارات رئیس‌جمهور با منافع ملی ایران نیست. مساله فعلاً این نیست که آیا باید از این ابتکار جدید دکتر احمدی‌نژاد که پس از انکار هولوکاست صورت گرفته، تقدیر کرد یا انتقاد. اصلاً اجازه بدهید فرض کنیم که این اظهارات رئیس‌جمهور کاملاً به نفع کشور بوده و ایالات متحده را در نقطه ضعف و جایگاه انفعال قرار می‌دهد. سئوال این است که در این صورت، چرا استدلالی توسط رئیس‌جمهور مطرح شده (اعلام نشدن اسامی کشته شدگان) که به رغم آن همه موارد خاص در ماجرای 11 سپتامبر، این یکی تصادفاً جای هیچ تردیدی ندارد. آیا طرح این مساله مصداق «دفاع بد» نیست؟

تاکنون چندین فیلم و کتاب در کشورهای مختلف منتشر شده که کوشیده‌اند اثبات نمایند سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا در پشت پرده حملات 11 سپتامبر نقش داشته‌اند تا زمینه حمله به افغانستان و عراق را فراهم کنند. این افراد برای اثبات نظریه خود؛ صدها دلیل پیچیده امنیتی، سیاسی، اقتصادی آورده و ده‌ها سند سری و فوق سری را منتشر کرده‌اند. در مقابل نیز البته صدها مقاله و دلیل در رد این فرضیه نوشته شده است. در این شرایط، حال که رئیس‌جمهور ایران به هر دلیل تصمیم گرفته است به جمع افراد مظنون به ماجرای 11 سپتامبر بپیوندند، چرا باید انگشت روی نکته‌ای بگذارد (اعلام نشدن اسامی کشته شدگان) که حتی مایکل مور نیز در آن تشکیک نکرده است.

چرا باید بر نکته‌ای اصرار شود که نادرستی آن بر همگان محرز است، یعنی همه می‌دانند که اسامی این 3000 نفر منتشر شده و حتی در بنای یابود حادثه حک شده است. چرا به این همه دلایل جدی که برخی افراد مطرح کرده‌اند اشاره نشد؟

واقعیت این است که کوتاهی مشاوران رئیس‌جمهور یا شاید ضعف دانش آن‌ها باعث شد رسانه‌های آمریکایی از این اشتباه دکتر احمدی‌نژاد نهایت بهره برداری را به عمل آورند. این رسانه‌ها از جمله فاکس‌نیوز با پخش تصاویر کشته شدگان و بنای یادبود حادثه 11 سپتامبر، مکرراً به این نکته اشاره کردند که احمدی‌نژاد در حادثه 11 سپتامبر تشکیک کرده و دلیل خود را نیز، عدم انتشار اسامی کشته شدگان اعلام کرده است. برخی از رسانه‌های تند آمریکایی (فاکس‌نیوز و سی‌ان‌ان) نیز با تمسک به این گفته، به هجو گستاخانه رئیس‌جمهور ایران پرداختند و معرکه‌گیری بزرگی را بر پا کردند که جداً به ضرر وجهه نظام تمام شد.

البته دولت آمریکا نیز از این غفلت مشاوران رئیس‌جمهور نهایت استفاده را به عمل آورد. تا آن جا که «شان مك ‌كورمک» سخنگوی وزارت خارجه آمریكا شامگاه چهارشنبه با لحنی کنایه‌آمیز و در میان خنده خبرنگاران آمریکایی گفت: «همه می‌دانند که این سخنان از اطلاعات نادرست ناشی شده است. واقعاً برخی از اظهارات احمدی‌نژاد انسان را بی‌حرف می‌گذارد. من واقعاً نمی‌دانم چه بگویم. همانطور که نمی‌دانم شما چه می‌گوئید. واقعاً نمی‌‌دانم که آیا محمود احمدی‌نژاد به این اطلاعات نادرست اعتقاد دارد یا فقط تلاشی برای تحریك عقاید عمومی در ایران و دیگر كشورهاست».