شهاب نيوز - نشانه رشد نيافتگى [محمدجعفر بهداد]

قاعده بازى در عرصه رقابت هاى سياسى، چنانچه بر اساس نگاه ماكياوليستى تعريف شود، دست يازيدن به هر وسيله اى براى رسيدن به هدف را موجه جلوه مى دهد، چنانچه نحوه برخورد برخى عناصر دوم خردادى با ماجراى طرح ربايش رئيس جمهور از اين واقعيت تلخ حكايت مى كند.

چند روز پس از آن كه دكتر احمدى نژاد طى اشاره اى كوتاه براى نخستين بار از طرح امريكا براى ربودن وى در جريان سفرش به عراق پرده برداشت، تعدادى از عناصر سياسى مدعى اصلاحات، در واكنشى شتابزده و احساسى، اين افشاگرى را دستمايه تمسخر و هتاكى قرار داده و شخص دوم مملكت را - لابد به بهانه آزادى بيان - بدون كمترين پروا از اعلام جرم مدعى العموم، مورد جسارت قرار دادند.

كنار زدن رقيب و نشستن بر كرسى قدرت، براى عده اى در داخل آنچنان مهم و اولويت دار است كه براى آن حاضرند منافع ملى را فدا كنند. اگر رئيس جمهور منتخب ميليون ها ايرانى سخنى بگويد كه به تقويت يا تثبيت جايگاه وى و انفعال دشمن بينجامد، آيا بايد براى جلوگيرى از تقويت رئيس جمهور و انديشه سياسى اش، به نجات دشمن كينه توزى مثل امريكاى جنايتكار از قرار گرفتن در موقعيت اتهام تن داد درحالى كه افشاگرى رئيس جمهور درباره طرح آدم ربايى امريكا، كاخ سفيد را چنان منفعل و سردرگم كرده كه غير از سكوت نتوانسته موضعى اتخاذ كند، برخى عناصر سياسى كار داخلى بلافاصله وارد صحنه شده و ضمن تبرئه رژيم واشنگتن از هرگونه قصد ربايش رئيس جمهورى اسلامى ايران، گوى سبقت را از وكلاى مدافع اين حكومت ضد بشر در عرصه جهانى ربودند.

آيا از قدرت هايى كه براى آدم ربايى و شكنجه و نسل كشى در سراسر دنيا قانون وضع كرده و آن مقررات را با افتخار اعلام مى كنند، طراحى توطئه ربودن مقام عالى اجرايى كشورمان امر بعيدى است

معلوم نيست وقتى خود امريكايى ها در قبال لو رفتن طرح به كلى سرى شان دچار سردرگمى و اختلاف داخلى شده اند، چرا عده اى به جاى تقبيح توطئه دشمن، عامل افشاى اين طرح را مورد طعن و نفى قرار مى دهند.

اگرچه اين نحوه برخورد ماكياول هاى وطنى با برگزيدگان ملت و واقعيات جامعه، آنها را بيش از گذشته در نظرگاه مردم به عناصر غير قابل اعتماد و بيگانه گرا تبديل مى كند، اما اى كاش اين نوع مظاهر عقب ماندگى و رشد نيافتگى در حوزه سياسى كشور وجود نمى داشت و مايه شرمسارى و دلشكستگى مردم نمى شد.